Alpelisib

Alpelisib is een α-specifieke remmer van klasse I-fosfatidylinositol-3-kinase (PI3K). De PI3K/AKT-route geeft groeifactorsignalen door die de celproliferatie sturen en reguleert ook de glucosehuishouding. Een gain-of-function-mutatie in PIK3CA, het gen voor de katalytische α-subeenheid, maakt PI3Kα overactief bij sommige kankers en bij PROS. Alpelisib werkt dit tegen door het enzym te remmen, met de hoogste specificiteit voor de α-isovorm.

Werkingsmechanisme

• PI3Kα-remming: alpelisib is een α-specifieke klasse I-PI3K-remmer. Gain-of-function-mutaties in PIK3CA leiden tot activering van PI3Kα en AKT-signalering, cellulaire transformatie en tumorvorming in laboratoriummodellen.
• Antitumoreffect: in borstkankercellijnen remde alpelisib de fosforylering van stroomafwaartse PI3K-doelwitten, waaronder AKT, en was het actief in cellijnen met een PIK3CA-mutatie. In xenograftmodellen remde het de PI3K/AKT-signalering en verminderde het de tumorgroei.
• Combinatie met fulvestrant: PI3K-remming verhoogt de transcriptie van de oestrogeenreceptor in borstkankercellen. In xenograftmodellen afkomstig van oestrogeenreceptor-positieve cellijnen met een PIK3CA-mutatie had alpelisib met fulvestrant meer antitumoractiviteit dan elk van beide afzonderlijk.
• Glucosehomeostase: de PI3K/AKT-route stuurt ook de glucosehomeostase, dus hyperglykemie is een verwacht, aan het doelwit gerelateerd effect van PI3K-remming.

Farmacokinetiek

• Absorptie: de mediane tijd tot de piekconcentratie is 2 tot 4 uur, onafhankelijk van dosis, tijdstip of schema. De biologische beschikbaarheid wordt geschat op meer dan 99% met voedsel en is lager in nuchtere toestand (ongeveer 68,7% bij 300 mg). Steady state wordt bij de meeste patiënten bereikt op dag 3.
• Voedingseffect: vergeleken met nuchter innemen verhoogde een vet- en calorierijke maaltijd de AUC met 73% en de Cmax met 84%, en een vet- en caloriearme maaltijd verhoogde de AUC met 77% en de Cmax met 145%. De twee maaltijden verschilden niet significant, dus vetgehalte en calorieën doen er weinig toe; wat telt is de tabletten onmiddellijk na het eten innemen.
• Distributie: matig gebonden aan plasma-eiwitten, met een vrije fractie van 10,8% ongeacht de concentratie; gelijk verdeeld over rode bloedcellen en plasma (bloed-plasmaverhouding 1,03). Distributievolume bij steady state ongeveer 114 l. Omdat alpelisib een substraat is van effluxtransporters, wordt bij mensen geen passage van de bloed-hersenbarrière verwacht.
• Metabolisme: de belangrijkste route is chemische en enzymatische amidehydrolyse tot de metaboliet BZG791, die in het hele lichaam wordt uitgevoerd door enzymen met een hoge capaciteit (esterasen, amidasen, cholinesterase) en niet tot de lever beperkt is. Daarna volgt CYP3A4-gemedieerde hydroxylering, en alpelisib kan ook worden geglucuronideerd.
• Eliminatie: gemiddelde halfwaardetijd ongeveer 8 tot 9 uur. Ongeveer 81% van een orale dosis wordt teruggevonden in de feces (36% als onveranderd geneesmiddel, 32% als BZG791) en ongeveer 14% in de urine.
• Speciale populaties: voor Piqray is op farmacokinetische gronden geen dosisaanpassing nodig bij een leeftijd van 65 jaar of ouder, lichte of matige nierfunctiestoornis, of lichte, matige of ernstige leverfunctiestoornis.

Alpelisib is in de EU toegelaten als twee geneesmiddelen met verschillende indicaties.

• Borstkanker (Piqray): in combinatie met fulvestrant, voor postmenopauzale vrouwen en mannen met hormoonreceptor (HR)-positieve, humane epidermale groeifactorreceptor 2 (HER2)-negatieve, lokaal gevorderde of gemetastaseerde borstkanker met een PIK3CA-mutatie, na ziekteprogressie op een op endocriene therapie gebaseerd regime. Vóór de behandeling moet een PIK3CA-mutatie worden bevestigd in een tumor- of plasmamonster.
• PIK3CA-gerelateerd overgroeispectrum (Vijoice): volwassenen en pediatrische patiënten van 2 jaar en ouder met ernstige of levensbedreigende manifestaties van PROS die systemische therapie nodig hebben.

• Overgevoeligheid voor alpelisib of voor een van de hulpstoffen (zowel Piqray als Vijoice).

De twee geneesmiddelen hebben afzonderlijke veiligheidsgegevens. Bij Piqray behoren hyperglykemie, huiduitslag en diarree tot de reacties die het vaakst tot het stoppen van de behandeling leiden (zie Bijzondere voorzorgsmaatregelen).

Piqray met fulvestrant. Het veiligheidsprofiel is gebaseerd op 376 patiënten die Piqray plus fulvestrant kregen in twee dubbelblinde, placebogecontroleerde fase 3-studies. De meest voorkomende reacties (bij meer dan 40% van de patiënten) waren verhoogde plasmaglucose (77,4%), verhoogd creatinine (68,9%), diarree (57,7%), verlaagd aantal lymfocyten (56,4%), verhoogd gamma-glutamyltransferase (54,5%), huiduitslag (50,0%), verhoogd alanineaminotransferase (47,6%), misselijkheid (46,3%), anemie (45,7%), vermoeidheid (43,4%) en verhoogd lipase (40,2%). De meest voorkomende reacties van graad 3 of 4 waren verhoogde plasmaglucose (35,6%), huiduitslag (20,2%) en verhoogd gamma-glutamyltransferase (13,3%). De reacties die het vaakst tot het stoppen van de behandeling leidden, waren hyperglykemie (5,6%), huiduitslag (5,1%), diarree (2,7%) en vermoeidheid (1,9%).

Zeer vaak (≥1/10): anemie, verlaagd aantal lymfocyten, verlaagd aantal bloedplaatjes, verhoogde plasmaglucose, verlaagde plasmaglucose, verminderde eetlust, hypokaliëmie, hypocalciëmie, verlaagd magnesium, hoofdpijn, dysgeusie, diarree, misselijkheid, stomatitis, braken, buikpijn, dyspepsie, huiduitslag, alopecia, pruritus, droge huid, vermoeidheid, slijmvliesontsteking, perifeer oedeem, pyrexie, droge slijmvliezen, gewichtsverlies, verhoogd creatinine in het bloed, verhoogd gamma-glutamyltransferase, verhoogd alanineaminotransferase, verhoogd lipase, verlengde geactiveerde partiële tromboplastinetijd, verlaagd albumine.

Vaak (≥1/100 tot <1/10): urineweginfectie, overgevoeligheid, uitdroging, slapeloosheid, wazig zien, droog oog, hypertensie, lymfoedeem, pneumonitis (inclusief interstitiële longziekte), kiespijn, gingivitis, tandvleespijn, cheilitis, erytheem, dermatitis, palmoplantair erytrodysesthesiesyndroom, spierspasmen, myalgie, osteonecrose van de kaak, acuut nierletsel, oedeem (inclusief gezichts- en ooglidoedeem), verhoogd geglycosyleerd hemoglobine.

Soms (≥1/1.000 tot <1/100): ketoacidose (inclusief diabetische ketoacidose), pancreatitis, erythema multiforme, syndroom van Stevens-Johnson.

Niet bekend: hyperglykemisch hyperosmolair niet-ketotisch syndroom (HHNKS), uveïtis, colitis, geneesmiddelenreactie met eosinofilie en systemische symptomen (DRESS), angio-oedeem. Deze komen uit meldingen na het in de handel brengen, waarvoor de frequentie niet betrouwbaar kan worden geschat.

Hyperglykemie van graad 3 of 4 kwam vaker voor bij patiënten van 65 jaar of ouder (44,6%) dan bij jongere patiënten (32,4%), en bij patiënten van 75 jaar of ouder (47,8%) dan bij patiënten jonger dan 75 jaar (36,1%).

Vijoice. De veiligheidsgegevens komen uit retrospectieve dossieronderzoeken van 18 volwassenen en 39 kinderen die werden behandeld in een compassionate use-programma (mediane blootstelling 42 maanden) en uit een fase 2-studie bij 89 kinderen (mediane blootstelling ongeveer 30 maanden). De SmPC van Vijoice vermeldt de frequentiecategorie van elke reactie.

• Volwassenen (dossieronderzoeken): de meest voorkomende reacties waren hyperglykemie (27,8%), diarree (27,8%), hoofdpijn (22,2%), stomatitis (16,7%), alopecia (16,7%), dermatitis (16,7%), droge huid (16,7%) en misselijkheid (11,1%). Reacties van graad 3 of 4 waren verlaagd fosfaat in het bloed (11,1%), uitdroging (5,6%), verhoogd creatinine in het bloed (5,6%) en verhoogde glucose (5,6%). Ernstige reacties waren uitdroging en hyperglykemie (elk 5,6%).
• Kinderen (dossieronderzoeken): de meest voorkomende reacties waren stomatitis (23,1%) en diarree (12,8%). Er werden geen reacties van graad 3 of 4 gemeld. Ernstige reacties waren braken en uitdroging (elk 2,6%).
• Kinderen (fase 2-studie): de meest voorkomende reacties waren buikpijn (33,7%), hoofdpijn (30,3%), diarree (28,1%) en braken (24,7%). Reacties van graad 3 of 4 waren verhoogd lipase (3,4%), verminderde eetlust (1,1%) en diarree (1,1%). Ernstige reacties waren diarree, hoofdpijn en huiduitslag (elk 1,1%). Doses werden onderbroken wegens een reactie bij 9,0% van de patiënten, en alopecia (2,2%) en verminderde eetlust (1,1%) leidden tot definitief stoppen.

Belangrijke ernstige reacties met Piqray zijn onder meer overgevoeligheid (anafylactische reactie, anafylactische shock, angio-oedeem), ernstige huidreacties (syndroom van Stevens-Johnson, erythema multiforme, DRESS), ernstige hyperglykemie met HHNKS of ketoacidose (sommige gevallen na het in de handel brengen met fatale afloop), pneumonitis, ernstige diarree met uitdroging en acuut nierletsel, en osteonecrose van de kaak, die in de studies alleen optrad bij patiënten met eerdere of gelijktijdige behandeling met bisfosfonaten of RANK-ligandremmers.

• BCRP-remmers (bijvoorbeeld eltrombopag, lapatinib, pantoprazol): alpelisib is in vitro een BCRP-substraat, en BCRP is betrokken bij de uitscheiding ervan via lever en darm. Remming van BCRP kan de blootstelling aan alpelisib verhogen, dus voorzichtigheid en controle op toxiciteit worden aangeraden.
• Zuurremmende middelen: de H2-receptorantagonist ranitidine verlaagde de blootstelling aan alpelisib licht. Bij een vet- en caloriearme maaltijd daalde de AUC met 21% en de Cmax met 36%; zonder voedsel was het effect groter (AUC 30% lager, Cmax 51% lager). Een populatieanalyse vond geen significant effect van zuurremmende middelen, waaronder protonpompremmers, H2-receptorantagonisten en antacida. Ze kunnen samen met alpelisib worden ingenomen, mits alpelisib onmiddellijk na het eten wordt ingenomen.
• Sterke CYP3A4-inductoren: rifampicine (600 mg per dag gedurende 7 dagen, daarna een enkele dosis van 300 mg alpelisib) verlaagde de Cmax van alpelisib met 38% en de AUC met 57% bij gezonde volwassenen. Sint-janskruid induceert ook CYP3A en kan de alpelisibspiegels verlagen. Patiënten moeten de voorschrijver op de hoogte brengen van elk dergelijk geneesmiddel of kruidenproduct; de SmPC (rubriek 4.5) geeft het volledige advies.
• Andere geneesmiddelen: alpelisib kan ook de blootstelling aan sommige andere geneesmiddelen veranderen. De voorschrijver controleert de volledige lijst in rubriek 4.5 van de SmPC.
• Bisfosfonaten en RANK-ligandremmers (bijvoorbeeld zoledroninezuur, denosumab): osteonecrose van de kaak trad op bij patiënten die deze middelen gebruikten. Wees voorzichtig wanneer ze tegelijk of na elkaar met alpelisib worden gegeven.
• Antidiabetica: patiënten met diabetes hebben tijdens het gebruik van alpelisib mogelijk een geïntensiveerde antidiabetische behandeling nodig.
• Fulvestrant: de combinatiepartner voor Piqray (zie Toediening en dosering).
• Voedsel: neem de tabletten onmiddellijk na het eten in, elke dag op ongeveer hetzelfde tijdstip.

Piqray moet worden gestart door een arts met ervaring in antikankertherapieën; Vijoice door een arts met ervaring in de behandeling van PROS. Beide zijn orale tabletten die eenmaal daags, onmiddellijk na het eten, op ongeveer hetzelfde tijdstip van de dag worden ingenomen. Piqray-tabletten worden in hun geheel doorgeslikt en mogen niet worden gekauwd, fijngemaakt of gebroken; tabletten die gebroken, gebarsten of anderszins niet intact zijn, mogen niet worden ingenomen.

Piqray: aanbevolen dosis

• 300 mg (twee tabletten van 150 mg) eenmaal daags, continu. De maximaal aanbevolen dagelijkse dosis is 300 mg.
• Met fulvestrant: 500 mg intramusculair op dag 1, 15 en 29, en daarna eenmaal per maand (zie de SmPC van fulvestrant).
• Patiëntselectie: een PIK3CA-mutatie moet worden aangetoond in een tumor- of plasmamonster, getest met een CE-gemarkeerd in-vitrodiagnostisch hulpmiddel met het juiste beoogde doel (of een andere gevalideerde test als er geen beschikbaar is). Als in plasma geen mutatie wordt gevonden, moet tumorweefsel worden getest indien beschikbaar.
• Duur: zolang klinisch voordeel wordt gezien of tot onaanvaardbare toxiciteit.

Piqray: dosisaanpassingen bij bijwerkingen

• Dosisniveaus: startdosis 300 mg per dag (2 × tabletten van 150 mg); eerste verlaging 250 mg per dag (1 × tablet van 200 mg en 1 × tablet van 50 mg); tweede verlaging 200 mg per dag (1 × tablet van 200 mg). Maximaal twee verlagingen worden aanbevolen, waarna de behandeling definitief wordt gestopt. De verlaging is gebaseerd op de ergste voorafgaande toxiciteit, en bij pancreatitis is slechts één verlaging toegestaan.
• Specifieke reacties: de tabellen in de SmPC geven per ernst aan wanneer Piqray moet worden onderbroken, verlaagd of gestopt bij hyperglykemie, ernstige huidreacties, diarree of colitis en andere reacties. Volg voor deze beslissingen de SmPC.

Vijoice: aanbevolen dosis

• Volwassenen: 250 mg eenmaal daags.
• Kinderen en adolescenten van 2 tot jonger dan 18 jaar: startdosis 50 mg eenmaal daags. Vanaf 6 jaar kan een verhoging naar 125 mg eenmaal daags worden overwogen om de respons (klinisch of radiologisch) te optimaliseren na 24 weken op 50 mg. Voor leeftijden van 2 tot jonger dan 6 jaar blijft de dosis 50 mg. Wanneer een jongere 18 jaar wordt, moet een geleidelijke verhoging tot 250 mg worden overwogen.
• Stoppen: de behandeling wordt gestopt als de ziekte voortschrijdt, aan PROS gerelateerde symptomen verergeren of de toxiciteit onaanvaardbaar wordt, naar oordeel van de behandelend arts.
• Dosisverlagingen: bij volwassenen van 250 mg naar 125 mg eenmaal daags, daarna van 125 mg naar 50 mg. Bij kinderen van 125 mg naar 50 mg eenmaal daags; vanaf 50 mg is er geen verdere verlaging. Vijoice wordt gestopt bij volwassenen of kinderen die 50 mg per dag niet verdragen.

Speciale populaties

• Ouderen (Piqray): geen dosisaanpassing vanaf 65 jaar. De gegevens zijn beperkt vanaf 75 jaar, en vooral vanaf 85 jaar.
• Nierfunctiestoornis (Piqray): geen dosisaanpassing bij lichte of matige stoornis. Wees voorzichtig bij ernstige stoornis, waarvoor geen ervaring bestaat.
• Leverfunctiestoornis (Piqray): geen dosisaanpassing bij lichte, matige of ernstige stoornis (Child-Pugh-klasse A, B of C), op basis van een onderzoek bij proefpersonen zonder kanker.
• Kinderen en adolescenten: de veiligheid en werkzaamheid van Piqray bij kinderen van 0 tot 18 jaar zijn niet vastgesteld. Vijoice wordt gebruikt vanaf 2 jaar (zie hierboven).

Gemiste of uitgebraakte dosis

• Een gemiste dosis kan onmiddellijk na het eten worden ingenomen, binnen 9 uur na het gebruikelijke tijdstip. Na meer dan 9 uur wordt de dosis van die dag overgeslagen en wordt de volgende dosis op het gebruikelijke tijdstip ingenomen.
• Als na een dosis braken optreedt, wordt die dag geen extra dosis ingenomen; de volgende dag wordt op het gebruikelijke tijdstip hervat.

De onderstaande waarschuwingen zijn overgenomen uit de SmPC van Piqray. De SmPC van Vijoice (rubriek 4.4) geeft het overeenkomstige advies voor patiënten met PROS.

Hyperglykemie

• Risico: er is ernstige hyperglykemie opgetreden, in sommige gevallen met hyperglykemisch hyperosmolair niet-ketotisch syndroom (HHNKS) of ketoacidose, en sommige gevallen van ketoacidose liepen na het in de handel brengen fataal af. In de fase 3-studies werd hyperglykemie gemeld bij 68,6% van de patiënten (graad 3 bij 33,5%, graad 4 bij 4,0%).
• Hoger risico: hyperglykemie van graad 3 of 4 trad op bij 15 van de 18 patiënten met diabetes, bij 47,4% van de patiënten met prediabetes, bij 51,6% van de patiënten met een BMI van 30 of meer en bij 47,8% van de patiënten van 75 jaar of ouder.
• Vóór de behandeling: bepaal de nuchtere plasmaglucose en het HbA1c en optimaliseer de bloedglucose.
• Na de start: omdat hyperglykemie snel kan beginnen, wordt de nuchtere glucose gecontroleerd in week 1, 2, 4, 6 en 8 en daarna maandelijks, en controleren patiënten zichzelf regelmatig, vaker in de eerste 4 weken en vooral in de eerste 2 weken, volgens de instructies van een zorgverlener. Patiënten met diabetes, prediabetes, een BMI van 30 of meer, of een leeftijd van 75 jaar of ouder, controleren de eerste 2 weken dagelijks hun nuchtere glucose en daarna zo vaak als nodig is. Het HbA1c wordt na 4 weken gecontroleerd en daarna elke 3 maanden.
• Als hyperglykemie ontstaat: controleer de nuchtere glucose regelmatig, ten minste tot deze weer normaal is. Controleer tijdens antidiabetische behandeling ten minste eenmaal per week gedurende 8 weken en daarna om de 2 weken, onder begeleiding van een professional met ervaring in het behandelen van hyperglykemie.
• Advies aan de patiënt: leg leefstijlmaatregelen uit die de bloedglucose kunnen verlagen (dieetbeperkingen, lichaamsbeweging) en de symptomen waarop gelet moet worden: overmatige dorst, vaker of meer plassen en toegenomen eetlust met gewichtsverlies.
• Behandeling: in de studies werd 86% van de patiënten met hyperglykemie behandeld met antidiabetica, meestal metformine alleen of met andere middelen. Hyperglykemie van graad 2 of hoger verbeterde met ten minste één graad na een mediaan van 8 dagen, en de nuchtere glucose keerde terug naar de uitgangswaarde bij 95,0% van de patiënten die na het stoppen van Piqray fulvestrant bleven gebruiken.
• Diabetes: de veiligheid van Piqray bij type 1-diabetes en ongecontroleerde type 2-diabetes is niet vastgesteld (deze patiënten waren uitgesloten van de studies). Patiënten met diabetes in de voorgeschiedenis hebben mogelijk een geïntensiveerde behandeling en nauwlettende controle nodig.
• Dosiswijzigingen: afhankelijk van de ernst kan het nodig zijn Piqray te onderbreken, te verlagen of te stoppen, zoals vermeld in de SmPC.

Overgevoeligheid

Er zijn ernstige overgevoeligheidsreacties (anafylactische reactie, anafylactische shock, angio-oedeem) gemeld, met symptomen zoals kortademigheid, blozen, huiduitslag, koorts of een snelle hartslag. Piqray moet definitief worden gestopt en niet opnieuw worden gestart, en er moet snel een passende behandeling worden gestart.

Huiduitslag en ernstige huidreacties

• Ernstige reacties: het syndroom van Stevens-Johnson en erythema multiforme werden in de fase 3-studies gemeld bij respectievelijk 0,5% en 0,8% van de patiënten, en DRESS na het in de handel brengen. Piqray mag niet worden gestart bij patiënten met een voorgeschiedenis van ernstige huidreacties.
• Waarschuwingssignalen: een prodroom van koorts, griepachtige symptomen, slijmvlieslaesies of een progressieve huiduitslag. Als deze optreden, wordt Piqray onderbroken totdat de oorzaak bekend is en wordt een dermatoloog geraadpleegd. Als een ernstige reactie wordt bevestigd, wordt Piqray definitief gestopt en nooit meer gestart; als dit niet wordt bevestigd, kan het worden onderbroken, verlaagd of gestopt volgens de SmPC.
• Huiduitslag in het algemeen: huiduitslag trad op bij 51,9% van de patiënten, graad 2 bij 13,0% en graad 3 bij 20,7%, met een mediaan van 12 dagen na de start. Bij patiënten die preventieve behandeling tegen huiduitslag kregen, waaronder antihistaminica, kwam huiduitslag minder vaak voor (28,9% tegenover 51,9%), dus antihistaminica kunnen aan het begin van de behandeling worden gestart.

Pneumonitis

Er is pneumonitis gemeld, waaronder ernstige gevallen van acute interstitiële longziekte. Patiënten moeten nieuwe of verergerende ademhalingsklachten onmiddellijk melden. Bij verdenking op pneumonitis wordt Piqray onmiddellijk onderbroken en wordt de patiënt beoordeeld; niet-infectieuze pneumonitis wordt overwogen bij patiënten met hypoxie, hoest, kortademigheid of interstitiële infiltraten op beeldvorming nadat andere oorzaken zijn uitgesloten. Piqray wordt definitief gestopt als pneumonitis wordt bevestigd.

Diarree of colitis

• Controle: patiënten worden gecontroleerd op diarree en andere tekenen van colitis, zoals buikpijn en slijm of bloed in de ontlasting.
• Frequentie: diarree trad op bij 57,7% van de patiënten (graad 3 bij 6,1%); bij graad 2 of 3 was de mediane tijd tot het optreden 49,5 dagen. Er is ernstige diarree met uitdroging en acuut nierletsel gemeld, die met passende behandeling verdween. Antidiarreemiddelen zoals loperamide waren nodig bij 62,2% van de getroffenen.
• Advies: patiënten moeten beginnen met antidiarreebehandeling, meer vocht drinken en hun arts informeren als diarree of andere symptomen van colitis optreden. Bij colitis kan aanvullende behandeling, zoals steroïden, worden overwogen. Piqray moet mogelijk worden onderbroken, verlaagd of gestopt afhankelijk van de ernst.

Osteonecrose van de kaak

Wees voorzichtig wanneer Piqray wordt gegeven met bisfosfonaten of RANK-ligandremmers (bijvoorbeeld denosumab), tegelijk of na elkaar. Start Piqray niet bij patiënten met bestaande osteonecrose van de kaak door eerdere of huidige behandeling met bisfosfonaten of denosumab. Patiënten moeten nieuwe of verergerende klachten in de mond onmiddellijk melden (loszittende tanden, pijn of zwelling, mondzweren die niet genezen, afscheiding). Standaard medische behandeling wordt gestart als osteonecrose van de kaak ontstaat. In de studies trad het op bij 5,1% van de patiënten, van wie allen eerdere of gelijktijdige behandeling met bisfosfonaten of RANK-ligandremmers hadden gehad.

Eerdere behandeling met fulvestrant en viscerale ziekte

De werkzaamheid wordt niet als vastgesteld beschouwd bij patiënten die al fulvestrant hebben gehad (beperkte gegevens, 39 patiënten). De werkzaamheid en veiligheid zijn niet onderzocht bij patiënten met symptomatische viscerale ziekte.

Zwangerschap, borstvoeding en vruchtbaarheid

• Voor wie het is bedoeld: Piqray is geïndiceerd bij mannen en postmenopauzale vrouwen en mag niet worden gebruikt bij vrouwen die zwanger zijn of zwanger kunnen zijn of borstvoeding geven.
• Risico voor de foetus: dierstudies en het werkingsmechanisme tonen aan dat alpelisib de zich ontwikkelende foetus kan schaden. Embryo-foetale studies bij ratten en konijnen toonden embryotoxiciteit, foetotoxiciteit en teratogeniciteit aan. Er zijn geen gegevens over gebruik bij zwangere vrouwen, en Piqray wordt niet aanbevolen tijdens de zwangerschap of bij vrouwen die zwanger kunnen worden en geen anticonceptie gebruiken.
• Anticonceptie en zwangerschapstest: vrouwen die zwanger kunnen worden en Piqray gebruiken, moeten tijdens de behandeling en gedurende ten minste 1 week daarna effectieve anticonceptie gebruiken (bijvoorbeeld een dubbele barrièremethode), en hun zwangerschapsstatus moet vóór de start worden gecontroleerd.
• Mannen: mannelijke patiënten met partners die zwanger zijn, mogelijk zwanger zijn of zwanger zouden kunnen worden, moeten tijdens geslachtsgemeenschap condooms gebruiken zolang ze Piqray gebruiken en gedurende ten minste 1 week daarna.
• Borstvoeding: het is niet bekend of alpelisib overgaat in de moedermelk van mensen of dieren. Piqray mag niet worden gebruikt door vrouwen die borstvoeding geven.
• Vijoice: zie rubriek 4.6 van de SmPC van Vijoice voor het advies dat van toepassing is op patiënten met PROS.

Natrium

Piqray bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per filmomhulde tablet, dat wil zeggen dat het in wezen natriumvrij is.

Effect op rijvaardigheid

Piqray heeft een geringe invloed op de rijvaardigheid en op het vermogen om machines te bedienen. Patiënten die zich moe voelen of wazig zien, moeten voorzichtig zijn.

Piqray- en Vijoice-tabletten hebben geen speciale bewaarcondities nodig. Piqray wordt geleverd in PVC/PCTFE/aluminium blisters, met 14 tabletten per blisterkaart. Buiten het zicht en bereik van kinderen houden.

Piqray: 4 jaar. Vijoice: 3 jaar. Niet gebruiken na de uiterste gebruiksdatum op de verpakking.

Alleen op recept (Rx). Piqray is onderworpen aan beperkt medisch voorschrift: de behandeling wordt gestart door een arts met ervaring in antikankertherapieën, nadat een PIK3CA-mutatie is bevestigd. Vijoice wordt gestart door een arts met ervaring in de behandeling van PROS. Beide worden thuis als tabletten ingenomen en worden daarom op voorschrift geleverd aan de patiënt of aan de behandelende kliniek.