Tryptorelina

Tryptorelina jest syntetycznym dekapeptydowym analogiem naturalnego hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH). Podawana w sposób ciągły, najpierw pobudza, a następnie hamuje uwalnianie przez przysadkę hormonu luteinizującego (LH) i hormonu folikulotropowego (FSH). Wyłącza to wytwarzanie hormonów w jądrach i jajnikach, co jest podstawą jej stosowania w nowotworach hormonozależnych, zaburzeniach ginekologicznych, wspomaganym rozrodzie i wczesnym dojrzewaniu płciowym.

Mechanizm działania

• Agonista GnRH: po początkowej stymulacji dalsze podawanie hamuje wydzielanie gonadotropin i tym samym hamuje czynność jąder i jajników. W badaniach na zwierzętach tryptorelina była 13 razy bardziej aktywna niż naturalny GnRH w uwalnianiu LH i 21 razy bardziej aktywna w uwalnianiu FSH.
• Początkowe zaostrzenie: po pierwszej dawce następuje przejściowe zwiększenie stężenia FSH, LH, estradiolu i testosteronu. W raku gruczołu krokowego dlatego objawy mogą krótkotrwale nasilić się i dlatego na początku może zostać dodany antyandrogen.
• Stężenia hormonów na poziomie kastracyjnym: w raku gruczołu krokowego długotrwałe leczenie obniża LH i FSH, aż testosteron osiągnie poziom kastracyjny po około 2 do 3 tygodniach i utrzymuje się na nim tak długo, jak podawany jest lek. Na początku można obserwować przejściowe zwiększenie aktywności fosfatazy kwaśnej.
• Bezpośrednie działanie na gonady: dalsze badania na zwierzętach sugerują dodatkowe działanie na same gonady, polegające na zmniejszeniu wrażliwości obwodowych receptorów GnRH.
• Odwracalność: działanie jest zwykle odwracalne po zakończeniu leczenia.
• Protokoły IVF: w protokole z codziennym wstrzyknięciem desensytyzację przysadki potwierdza stężenie estradiolu poniżej 50 pg/ml, zwykle około 15. dnia leczenia, kiedy rozpoczyna się stymulacja gonadotropinami.

Farmakokinetyka

• Wchłanianie, Decapeptyl Mensual u mężczyzn: po wstrzyknięciu domięśniowym najpierw uwalnia się lek z powierzchni mikrocząstek, a następnie następuje stałe uwalnianie (stężenie maksymalne 0,32 ± 0,12 ng/ml) ze średnią szybkością 46,6 ± 7,1 µg na dobę. Biodostępność zawiesiny mikrocząstek wynosi około 53% w ciągu jednego miesiąca.
• Wchłanianie, Decapeptyl Mensual u kobiet: maksymalne stężenia we krwi, do około 11 ng/ml, osiągane są 2 do 6 godzin po wstrzyknięciu. Nie stwierdzono objawów kumulacji po 6 comiesięcznych wstrzyknięciach, a stężenia minimalne mieszczą się w zakresie od 0,1 do 0,2 ng/ml. Biodostępność produktu o przedłużonym uwalnianiu wynosi około 50%.
• Dystrybucja: po pojedynczej dawce dożylnej 0,5 mg u zdrowych mężczyzn objętość dystrybucji wynosiła od 30 do 33 l. Tryptorelina nie wiąże się z białkami osocza w stężeniach istotnych klinicznie.
• Metabolizm: nie jest dobrze poznany. Prawdopodobnie nie uczestniczą w nim enzymy CYP, a metabolitów nie zidentyfikowano.
• Eliminacja: uczestniczą w niej zarówno nerki, jak i wątroba. Klirens całkowity u zdrowych mężczyzn wynosił około 212 ml/min, a spadek stężenia w osoczu przebiega w trzech fazach z okresami półtrwania wynoszącymi około 6 minut, 45 minut i 3 godziny.

Tryptorelina jest dopuszczona do obrotu w trybie krajowym, a nie centralnym, więc wskazania zależą od produktu i kraju. Ta strona opiera się na dwóch hiszpańskich SmPC (AEMPS) firmy Ipsen Pharma S.A.U.

Decapeptyl Mensual 3,75 mg (miesięczny preparat depot o przedłużonym uwalnianiu)

• Rak gruczołu krokowego: hormonozależny, miejscowo zaawansowany lub z przerzutami rak gruczołu krokowego; oraz hormonozależny, ograniczony do narządu rak gruczołu krokowego wysokiego ryzyka lub miejscowo zaawansowany w skojarzeniu z radioterapią. Korzystne działanie jest wyraźniejsze i częstsze u mężczyzn, którzy nie otrzymywali wcześniej innego leczenia hormonalnego.
• Endometrioza: narządów płciowych i pozagenitalna. Leczenie ogranicza się do 6 miesięcy, a drugi cykl leczenia tryptoreliną lub innym analogiem GnRH nie jest zalecany.
• Mięśniaki macicy.
• Niepłodność u kobiet: jako uzupełnienie gonadotropin (HMG, FSH, hCG) podczas indukcji owulacji w celu zapłodnienia in vitro i transferu zarodka (IVF-ET).
• Wczesny rak piersi: leczenie uzupełniające, w skojarzeniu z tamoksyfenem lub inhibitorem aromatazy, hormonowrażliwego wczesnego raka piersi u kobiet z wysokim ryzykiem nawrotu, u których po zakończeniu chemioterapii potwierdzono stan przed menopauzą.
• Centralne przedwczesne dojrzewanie płciowe: leczenie należy rozpocząć przed ukończeniem 8 lat u dziewcząt i przed ukończeniem 10 lat u chłopców.

Decapeptyl Diario 0,1 mg (wstrzyknięcie codzienne)

• Niepłodność u kobiet: jako uzupełnienie gonadotropin (HMG, FSH, hCG) podczas indukcji owulacji w IVF-ET. Jest to jedyne wskazanie.

Inne produkty tryptoreliny dopuszczone do obrotu w trybie krajowym, takie jak preparaty depot podawane co trzy miesiące i co sześć miesięcy (Decapeptyl Trimestral i Decapeptyl Semestral), mają własne SmPC z własnymi mocami, odstępami między dawkami i wskazaniami. Nie są tu opisane.

• Nadwrażliwość na tryptorelinę, na GnRH lub inne analogi GnRH albo na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Ciąża i karmienie piersią.
• Decapeptyl Mensual w raku piersi przed menopauzą: rozpoczęcie leczenia inhibitorem aromatazy, zanim osiągnięto odpowiednie zahamowanie czynności jajników tryptoreliną.

Większość reakcji wynika z obniżenia stężenia hormonów płciowych, które powoduje lek. U mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego najczęstsze były uderzenia gorąca i zmniejszone libido. Ponad 90% mężczyzn w badaniach zgłaszało reakcje, ale były to głównie starsze osoby z innymi chorobami, więc przyczynę często trudno ocenić. Z wyjątkiem reakcji alergicznych (rzadkie) i reakcji w miejscu wstrzyknięcia (mniej niż 5%) wszystkie reakcje u mężczyzn są znane jako związane ze zmianami stężenia testosteronu. U kobiet najczęstsze reakcje (oczekiwane u 10% lub więcej) to ból głowy, zmniejszone libido, zaburzenia snu, zmiany nastroju, dyspareunia, bolesne miesiączkowanie, krwawienie z dróg rodnych, zespół hiperstymulacji jajników, powiększenie jajników, ból miednicy, ból brzucha, suchość sromu i pochwy, nadmierna potliwość, uderzenia gorąca i astenia. Poniższe listy pochodzą z SmPC produktu Decapeptyl Mensual.

Mężczyźni (rak gruczołu krokowego)

Bardzo częste (≥1/10): astenia, ból pleców, parestezje kończyn dolnych, zmniejszone libido, zaburzenia erekcji (w tym brak wytrysku i zaburzenia wytrysku), nadmierna potliwość, uderzenia gorąca.

Częste (≥1/100 do <1/10): suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, reakcja w miejscu wstrzyknięcia (rumień, obrzęk i ból), obrzęk, nadwrażliwość, zwiększenie masy ciała, ból mięśniowo-szkieletowy, ból kończyn, zawroty głowy, ból głowy, depresja, utrata libido, zmiany nastroju, ból miednicy, nadciśnienie tętnicze.

Niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100): trombocytoza, kołatanie serca, szumy uszne, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, upośledzenie widzenia, ból brzucha, zaparcia, biegunka, wymioty, letarg, obrzęki obwodowe, ból, dreszcze, senność, zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej i aminotransferazy asparaginianowej, stężenia kreatyniny i mocznika we krwi oraz aktywności gamma-glutamylotransferazy, zwiększenie ciśnienia krwi, zmniejszenie masy ciała, jadłowstręt, cukrzyca, dna moczanowa, hiperlipidemia, zwiększony apetyt, bóle stawów, ból kości, kurcze mięśni, osłabienie mięśni, bóle mięśni, parestezje, bezsenność, drażliwość, nokturia, zatrzymanie moczu, ginekomastia, ból piersi, zanik jąder, ból jąder, duszność, krwawienie z nosa, trądzik, łysienie, rumień, świąd, wysypka, pokrzywka.

Rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000): nieprawidłowe odczucia w oku, zaburzenia widzenia, wzdęcie brzucha, zaburzenia smaku, wzdęcia z oddawaniem gazów, ból w klatce piersiowej, objawy grypopodobne, gorączka, reakcja anafilaktyczna, zapalenie części nosowej gardła, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, sztywność stawów, obrzęk stawów, sztywność mięśniowo-szkieletowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, zaburzenia pamięci, stan splątania, zmniejszona aktywność, euforia, ortopnoe, pęcherze, plamica, niedociśnienie tętnicze.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): niedokrwistość, wydłużenie odstępu QT, apopleksja przysadki, złe samopoczucie, wstrząs anafilaktyczny, lęk, nietrzymanie moczu, obrzęk naczynioruchowy.

Apopleksję przysadki zgłaszano po pierwszej dawce u pacjentów z gruczolakiem przysadki. Podane częstości wydłużenia odstępu QT, depresji i zmian nastroju są częstościami dla całej klasy leków, wspólnymi dla wszystkich analogów GnRH.

Kobiety (endometrioza, mięśniaki, IVF)

Bardzo częste (≥1/10): astenia, ból głowy, zmniejszone libido, zmiany nastroju, zaburzenia snu (w tym bezsenność), zaburzenia piersi, dyspareunia, krwawienie z dróg rodnych (w tym krwawienie z pochwy i krwawienie z odstawienia), zespół hiperstymulacji jajników, powiększenie jajników, ból miednicy, suchość sromu i pochwy, trądzik, nadmierna potliwość, łojotok, uderzenia gorąca.

Częste (≥1/100 do <1/10): ból brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej, nudności, reakcja w miejscu wstrzyknięcia (ból, obrzęk, rumień i zapalenie), obrzęki obwodowe, nadwrażliwość, zwiększenie masy ciała, bóle stawów, skurcze mięśni, ból kończyn, zawroty głowy, depresja (długotrwałe stosowanie), nerwowość, ból piersi.

Niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100): kołatanie serca, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, suchość oczu, upośledzenie widzenia, wzdęcie brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzdęcia z oddawaniem gazów, owrzodzenie jamy ustnej, wymioty, zmniejszenie masy ciała, zmniejszony apetyt, zatrzymanie płynów, ból pleców, bóle mięśni, zaburzenia smaku, niedoczulica, omdlenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji uwagi, parestezje, drżenie, chwiejność afektywna, lęk, depresja (krótkotrwałe stosowanie), dezorientacja, krwawienie po stosunku, cystocele, zaburzenia miesiączkowania (w tym bolesne miesiączkowanie, krwawienie maciczne i obfite miesiączkowanie), torbiel jajnika, upławy, duszność, krwawienie z nosa, łysienie, suchość skóry, hirsutyzm, łamliwość paznokci, świąd, wysypka.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): apopleksja przysadki, zaburzenia widzenia, biegunka, złe samopoczucie, gorączka, wstrząs anafilaktyczny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi, zwiększenie ciśnienia krwi, osłabienie mięśni, drgawki, stan splątania, brak miesiączki, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, nadciśnienie tętnicze.

Na początku leczenia endometriozy ból miednicy i bolesne miesiączkowanie mogą się nasilić (bardzo często), gdy stężenie estradiolu krótkotrwale rośnie; objawy te są przejściowe i zwykle ustępują w ciągu jednego lub dwóch tygodni. Krwawienie z dróg rodnych, w tym obfite miesiączkowanie i krwawienie maciczne, może wystąpić w miesiącu po pierwszym wstrzyknięciu. Przy stosowaniu w niepłodności razem z gonadotropinami może wystąpić zespół hiperstymulacji jajników z powiększeniem jajników oraz bólem miednicy lub brzucha.

Kobiety z wczesnym rakiem piersi (z tamoksyfenem lub inhibitorem aromatazy)

W badaniach TEXT i SOFT pięć lat leczenia tryptoreliną z tamoksyfenem (2325 kobiet) lub eksemestanem (2318 kobiet) najczęściej powodowało uderzenia gorąca, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, zmęczenie, bezsenność, nadmierną potliwość, suchość sromu i pochwy oraz depresję. Reakcje te występują dodatkowo do tych z powyższych list dla mężczyzn i kobiet.

Bardzo częste (≥1/10): nudności, zmęczenie, zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, osteoporoza, bezsenność, zmniejszone libido, depresja, nietrzymanie moczu, dyspareunia, suchość sromu i pochwy, nadmierna potliwość, uderzenia gorąca, nadciśnienie tętnicze.

Częste (≥1/100 do <1/10): reakcja w miejscu wstrzyknięcia, nadwrażliwość, cukrzyca (nietolerancja glukozy), hiperglikemia, złamanie, zator.

Niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100): niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie mózgu, krwotok do ośrodkowego układu nerwowego.

Rzadkie (≥1/10 000 do <1/1000): wydłużenie odstępu QT.

Osteoporoza występowała częściej podczas stosowania eksemestanu niż tamoksyfenu (39% vs 25%), podobnie jak zaburzenia mięśniowo-szkieletowe (89% vs 76%) i złamania (6,8% vs 5,2%). Nadciśnienie tętnicze dotyczyło 23% (eksemestan) i 22% (tamoksyfen) kobiet. Hiperglikemia (2,6% i 3,4%) i cukrzyca (2,3% w obu grupach) były częste.

Dzieci (centralne przedwczesne dojrzewanie płciowe)

Bardzo częste (≥1/10): krwawienie z pochwy (w tym krwotok z pochwy, krwawienie z odstawienia, krwotok maciczny, upławy i plamienie).

Częste (≥1/100 do <1/10): ból brzucha, reakcja w miejscu wstrzyknięcia (ból, rumień i zapalenie), nadwrażliwość, zwiększenie masy ciała, ból głowy, trądzik, uderzenia gorąca.

Niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100): upośledzenie widzenia, wymioty, zaparcia, nudności, złe samopoczucie, otyłość, ból szyi, zmiana nastroju, ból piersi, krwawienie z nosa, świąd, wysypka, pokrzywka.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych): zaburzenia widzenia, wstrząs anafilaktyczny, zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi, zwiększenie ciśnienia krwi, bóle mięśni, samoistne nadciśnienie śródczaszkowe (guz rzekomy mózgu), drgawki, chwiejność afektywna, depresja, nerwowość, obrzęk naczynioruchowy, nadciśnienie tętnicze.

U pacjentów otrzymujących analogi GnRH opisywano zwiększenie liczby limfocytów. Wydaje się, że jest ono związane z indukowaną przez GnRH kastracją i sugeruje, że hormony gonadalne odgrywają rolę w inwolucji grasicy.

Decapeptyl Diario (wstrzyknięcie codzienne)

Jego SmPC przedstawia doświadczenia z badań klinicznych z postacią o natychmiastowym uwalnianiu u 127 mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego leczonych codziennie przez 3 miesiące oraz u około 1000 kobiet w protokołach IVF. Wymienione reakcje są podobne do tych z powyższej listy dla kobiet. Najczęstsze były krwawienie z pochwy, zmniejszone libido, ból miednicy, dyspareunia, suchość sromu i pochwy, łojotok i uderzenia gorąca, wszystkie spowodowane oczekiwanym działaniem farmakologicznym.

Ważne poważne lub godne uwagi reakcje

• Zaostrzenie nowotworu: u nawet 5% mężczyzn objawy przedmiotowe i podmiotowe raka gruczołu krokowego przejściowo nasilają się w ciągu pierwszego lub pierwszych dwóch tygodni (objawy ze strony układu moczowego u mniej niż 2%, ból przerzutowy u 5%). Wystąpiły pojedyncze przypadki niedrożności cewki moczowej lub ucisku na rdzeń kręgowy.
• Utrata masy kostnej: analogi GnRH mogą powodować utratę masy kostnej, osteoporozę i zwiększone ryzyko złamań. W raku piersi osteoporoza występowała częściej podczas stosowania eksemestanu niż tamoksyfenu.
• Reakcje alergiczne: nadwrażliwość jest częsta, zgłaszano reakcje anafilaktyczne i wstrząs.
• Apopleksja przysadki, drgawki i depresja: patrz Specjalne ostrzeżenia.
• Radioterapia: u mężczyzn leczonych długotrwale analogiem GnRH razem z radioterapią może występować więcej działań niepożądanych, głównie ze strony przewodu pokarmowego i związanych z radioterapią.

• Leki wpływające na wydzielanie gonadotropin przez przysadkę: należy zachować ostrożność i monitorować stan hormonalny pacjenta.
• Leki wydłużające odstęp QT: terapia deprywacji androgenów może wydłużać odstęp QT, więc skojarzenie leku Decapeptyl Mensual z lekami, o których wiadomo, że go wydłużają lub wywołują torsades de pointes, wymaga starannej oceny. Przykłady podane w SmPC to leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dyzopiramid), leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), metadon, moksyfloksacyna i leki przeciwpsychotyczne.
• Leki przeciwzakrzepowe: należy zachować ostrożność przy wstrzyknięciu domięśniowym z powodu ryzyka krwiaka w miejscu wstrzyknięcia.
• Leki zmniejszające gęstość kości lub obniżające próg drgawkowy: leki przeciwdrgawkowe i kortykosteroidy zwiększają ryzyko utraty masy kostnej, a leki, o których wiadomo, że niosą ryzyko drgawek, zwiększają ryzyko napadów (patrz Specjalne ostrzeżenia).
• Octan abirateronu lub enzalutamid (przerzutowy rak gruczołu krokowego oporny na kastrację): u mężczyzn, u których nie wykonano kastracji chirurgicznej i którzy kwalifikują się do tych leków, analog GnRH jest kontynuowany.
• Inhibitory aromatazy (rak piersi przed menopauzą): inhibitora aromatazy nie wolno rozpoczynać przed odpowiednim zahamowaniem czynności jajników tryptoreliną, a tryptoreliny nie odstawia się w trakcie leczenia inhibitorem aromatazy.
• Terapia add-back (endometrioza): estrogen z progestagenem można podawać razem z analogiem GnRH, aby zmniejszyć utratę masy kostnej i objawy naczynioruchowe.
• Gonadotropiny (HMG, FSH, hCG): podawane celowo razem z tryptoreliną w IVF; to połączenie może powodować zespół hiperstymulacji jajników.

Tryptorelinę podaje się we wstrzyknięciu pod nadzorem lekarza. Dawka, droga podania i odstęp między dawkami zależą od produktu. Poniższe dane pochodzą z dwóch hiszpańskich SmPC i nie wolno ich stosować do innych produktów tryptoreliny. Inne produkty dopuszczone do obrotu w trybie krajowym, na przykład preparaty depot podawane co trzy miesiące i co sześć miesięcy (Decapeptyl Trimestral i Decapeptyl Semestral), mają własne SmPC z własnymi dawkami i odstępami; należy postępować zgodnie z faktycznie przepisanym produktem.

Decapeptyl Mensual 3,75 mg: preparat depot o przedłużonym uwalnianiu, co 4 tygodnie

• Sposób podawania: wyłącznie głębokie wstrzyknięcie domięśniowe, wykonywane przez lekarza lub pod jego nadzorem. Miejsce wstrzyknięcia zmienia się regularnie. Produkt jest zawiesiną mikrogranulek, dlatego należy bezwzględnie unikać przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego. Proszek rekonstytuuje się rozpuszczalnikiem przed użyciem (patrz punkt 6.6 SmPC) i podaje natychmiast.
• Rak gruczołu krokowego: jedno wstrzyknięcie co 4 tygodnie. W chorobie ograniczonej do narządu wysokiego ryzyka lub miejscowo zaawansowanej, leczonej z radioterapią, preferuje się radioterapię z następującą po niej długotrwałą deprywacją androgenów w porównaniu z deprywacją krótkotrwałą; wytyczne zalecają 2 do 3 lat. W przerzutowym raku gruczołu krokowego opornym na kastrację u mężczyzn, u których nie wykonano kastracji chirurgicznej i którzy kwalifikują się do octanu abirateronu lub enzalutamidu, analog GnRH jest kontynuowany.
• Endometrioza: rozpocząć w ciągu pierwszych pięciu dni cyklu. Jedno wstrzyknięcie co 4 tygodnie, zwykle przez cztery do sześciu miesięcy, w zależności od początkowego nasilenia i odpowiedzi klinicznej. Drugi cykl leczenia lekiem Decapeptyl Mensual lub innym analogiem GnRH nie jest zalecany. W razie potrzeby razem z nim podaje się terapię add-back (estrogen i progestagen), aby zmniejszyć utratę gęstości mineralnej kości i objawy naczynioruchowe.
• Mięśniaki macicy: rozpocząć w ciągu pierwszych pięciu dni cyklu. Jedno wstrzyknięcie co 4 tygodnie przez co najmniej cztery i co najwyżej sześć miesięcy, kierując się objętością mięśniaka w badaniu USG. Drugi cykl leczenia nie jest zalecany.
• Niepłodność u kobiet (IVF-ET): jedno wstrzyknięcie w 2. dniu cyklu. Stymulację gonadotropinami zwykle rozpoczyna się, gdy stężenie estrogenu w osoczu wynosi poniżej 50 pg/ml, zazwyczaj około 15. dnia cyklu.
• Wczesny rak piersi: jedno wstrzyknięcie co 4 tygodnie razem z tamoksyfenem lub inhibitorem aromatazy, rozpoczynając po chemioterapii, gdy potwierdzono stan przed menopauzą. Tryptorelinę należy rozpocząć co najmniej 6 do 8 tygodni przed inhibitorem aromatazy, z co najmniej dwoma wstrzyknięciami (w odstępie 4 tygodni) przed rozpoczęciem inhibitora aromatazy. Nie odstawiać tryptoreliny w trakcie leczenia inhibitorem aromatazy, aby uniknąć wzrostu rebound krążącego estrogenu. Zalecany czas trwania leczenia uzupełniającego innym leczeniem hormonalnym wynosi do 5 lat.
• Centralne przedwczesne dojrzewanie płciowe: leczenie jest nadzorowane przez endokrynologa dziecięcego albo pediatrę lub endokrynologa z doświadczeniem w tym schorzeniu. Dzieci o masie ciała powyżej 30 kg otrzymują jedno wstrzyknięcie co 4 tygodnie (28 dni). Przy masie 20 do 30 kg dwie trzecie dawki (dwie trzecie objętości zrekonstytuowanej zawiesiny) co 28 dni. Poniżej 20 kg pół dawki (połowa objętości) co 28 dni. Przerwać w fizjologicznym wieku dojrzewania. Kontynuowanie nie jest zalecane u dziewcząt z wiekiem kostnym powyżej 12 do 13 lat. U chłopców dane dotyczące najlepszego momentu przerwania leczenia są ograniczone, a przerwanie zaleca się w wieku kostnym 13 do 14 lat.

Decapeptyl Diario 0,1 mg: wstrzyknięcie codzienne

• Sposób podawania: jedno wstrzyknięcie podskórne na dobę z jednej fiolki 0,1 mg, podawane natychmiast po sporządzeniu roztworu. Stosowany jest wyłącznie jako uzupełnienie gonadotropin w IVF-ET.
• Krótki protokół: codziennie od 2. dnia cyklu (razem z rozpoczęciem stymulacji jajników) do dnia poprzedzającego planowaną indukcję owulacji. Średni czas trwania kuracji to 10 do 12 dni na cykl.
• Długi protokół: codziennie od 2. dnia cyklu. Gdy pojawi się desensytyzacja przysadki (estradiol poniżej 50 pg/ml), około 15. dnia po rozpoczęciu, rozpoczyna się stymulacja gonadotropinami, a Decapeptyl Diario jest kontynuowany do dnia poprzedzającego planowaną indukcję. Kuracja może trwać 18 do 25 dni na cykl.

Szczególne grupy pacjentów

• Dzieci: Decapeptyl Mensual stosuje się w centralnym przedwczesnym dojrzewaniu płciowym (patrz wyżej). Decapeptyl Diario nie jest wskazany u dzieci.
• Kobiety, które mogą zajść w ciążę: przed leczeniem należy wykluczyć ciążę (patrz Specjalne ostrzeżenia).

Zaostrzenie nowotworu i kontrola w raku gruczołu krokowego

Tryptorelina najpierw zwiększa stężenie testosteronu w surowicy, dlatego w pierwszych tygodniach objawy przedmiotowe i podmiotowe raka gruczołu krokowego mogą przejściowo się nasilić (zaostrzenie nowotworu), w tym nasilić się ból kości związany z nowotworem, który można leczyć objawowo. W fazie początkowej można dodać odpowiedni antyandrogen, aby przeciwdziałać gwałtownemu wzrostowi. Wystąpiły pojedyncze przypadki ucisku na rdzeń kręgowy lub niedrożności cewki moczowej. Pacjenci z przerzutami do kręgów lub niedrożnością dróg moczowych wymagają ścisłej obserwacji w pierwszych tygodniach. W razie rozwoju ucisku na rdzeń kręgowy lub zaburzeń czynności nerek stosuje się standardowe leczenie tych powikłań, a w skrajnych przypadkach rozważa się natychmiastową orchidektomię.

Utrata masy kostnej

Długotrwałe stosowanie analogów GnRH u dorosłych może powodować utratę masy kostnej i zwiększać ryzyko osteoporozy. U mężczyzn wstępne dane sugerują, że bisfosfonian może zmniejszać utratę składników mineralnych kości. Szczególną ostrożność należy zachować przy dodatkowych czynnikach ryzyka osteoporozy: przewlekłym nadużywaniu alkoholu, paleniu tytoniu, długotrwałym stosowaniu leków zmniejszających gęstość kości, takich jak leki przeciwdrgawkowe lub kortykosteroidy, osteoporozie w rodzinie lub niedożywieniu. U kobiet analogi GnRH prawdopodobnie zmniejszają gęstość mineralną kości o około 1% miesięcznie w ciągu sześciu miesięcy leczenia; każdy spadek o 10% wiąże się z dwu- do trzykrotnie większym ryzykiem złamania. W endometriozie terapia add-back może zmniejszyć tę utratę.

Zmiany nastroju i depresja

Ryzyko depresji, która może być ciężka, jest większe u pacjentów otrzymujących analogi GnRH. Pacjentów należy o tym poinformować i leczyć w razie wystąpienia objawów, a pacjenci ze stwierdzoną depresją wymagają ścisłej obserwacji w trakcie leczenia.

Gruczolak przysadki

Rzadko analogi GnRH ujawniają wcześniej nieznany gruczolak przysadki wydzielający gonadotropiny. Może wówczas wystąpić apopleksja przysadki z nagłym bólem głowy, wymiotami, zmianami widzenia i oftalmoplegią.

Drgawki

Podczas stosowania analogów GnRH zgłaszano drgawki, głównie u kobiet i dzieci. Niektórzy pacjenci mieli czynniki ryzyka (padaczkę, guzy wewnątrzczaszkowe lub leki, o których wiadomo, że niosą ryzyko napadów), ale inni nie mieli żadnego.

Środki ostrożności przy wstrzyknięciu

Należy zachować ostrożność przy wstrzyknięciu domięśniowym u pacjentów otrzymujących leki przeciwzakrzepowe z powodu ryzyka krwiaka w miejscu wstrzyknięcia. Leku Decapeptyl Mensual nie wolno wstrzykiwać do naczynia krwionośnego.

Odstęp QT

Terapia deprywacji androgenów może wydłużać odstęp QT (patrz Interakcje lekowe).

Endometrioza i mięśniaki

Leczenie ogranicza się do 6 miesięcy: zasadniczo od czterech do sześciu miesięcy w endometriozie i od czterech do sześciu miesięcy w mięśniakach (kierując się objętością mięśniaka). Drugi cykl leczenia tryptoreliną lub innym analogiem GnRH nie jest zalecany.

Wczesny rak piersi

Przed rozpoczęciem leczenia po chemioterapii należy potwierdzić stan przed menopauzą. Inhibitora aromatazy nie wolno rozpoczynać, dopóki nie osiągnięto odpowiedniego zahamowania czynności jajników tryptoreliną.

IVF

Przed leczeniem należy wykluczyć ciążę. W połączeniu z gonadotropinami może wystąpić zespół hiperstymulacji jajników. W SmPC produktu Decapeptyl Diario brak szczegółowych danych dotyczących kobiet z rozpoznaną osteoporozą lub czynnikami ryzyka jej wystąpienia.

Dzieci z centralnym przedwczesnym dojrzewaniem płciowym

Leczenie jest nadzorowane przez endokrynologa dziecięcego albo pediatrę lub endokrynologa z doświadczeniem w tym schorzeniu. U dzieci otrzymujących analogi GnRH zgłaszano samoistne nadciśnienie śródczaszkowe (guz rzekomy mózgu) i drgawki (częstość nieznana).

Ciąża, karmienie piersią i płodność

• Ciąża: tryptoreliny nie wolno stosować w ciąży, ponieważ analogi GnRH niosą teoretyczne ryzyko poronienia lub wady płodu. U kobiet, które mogą zajść w ciążę, przed leczeniem należy wykluczyć ciążę badaniem. W trakcie leczenia, do czasu powrotu miesiączki, należy stosować niehormonalną antykoncepcję.
• Karmienie piersią: tryptoreliny nie wolno stosować w okresie karmienia piersią.
• Płodność: przed zastosowaniem tryptoreliny w leczeniu niepłodności należy wykluczyć ciążę. Przy takim stosowaniu nie ma dowodów klinicznych na związek przyczynowy między tryptoreliną a późniejszymi nieprawidłowościami w rozwoju oocytów, w ciąży lub jej wyniku.

Sód

Każda fiolka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, więc lek jest zasadniczo wolny od sodu.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak niektóre działania niepożądane leczenia lub choroby podstawowej, takie jak zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia, mogą upośledzać te zdolności.

Nie przechowywać leku Decapeptyl Mensual ani Decapeptyl Diario w temperaturze powyżej 25 °C. Chłodzenie nie jest konieczne. Zrekonstytuowaną zawiesinę lub roztwór zużyć natychmiast. Opakowanie leku Decapeptyl Mensual zawiera wszystko, co jest potrzebne do jednego wstrzyknięcia: fiolkę z proszkiem, ampułkę z 2 ml rozpuszczalnika, dwie igły 0,90 × 40 mm (jedną do pobrania rozpuszczalnika i jedną do wstrzyknięcia domięśniowego) oraz strzykawkę polipropylenową o pojemności 3 ml.

• Decapeptyl Mensual: 3 lata.
• Decapeptyl Diario: 2 lata.

Po rekonstytucji zawiesinę lub roztwór należy zużyć natychmiast.

Wyłącznie na receptę (Rx). Leczenie rozpoczyna i nadzoruje lekarz z doświadczeniem w leczeniu danego schorzenia, a u dzieci z centralnym przedwczesnym dojrzewaniem płciowym endokrynolog dziecięcy albo pediatra lub endokrynolog z doświadczeniem w tym schorzeniu. Decapeptyl Mensual jest wstrzyknięciem depot podawanym pod nadzorem lekarza, a Decapeptyl Diario stosuje się w cyklach IVF, więc oba są dostarczane na receptę do szpitala lub przychodni, które podają lub nadzorują wstrzyknięcia.