Polatuzumab wedotyny

Polatuzumab wedotyny jest koniugatem przeciwciało-lek skierowanym przeciwko CD79b. Humanizowane monoklonalne przeciwciało IgG1 przenosi silny środek antymitotyczny, monometyloaurystatynę E (MMAE), przyłączoną rozszczepialnym łącznikiem, do limfocytów B, gdzie zabija komórki nowotworowe. CD79b jest składnikiem powierzchniowym receptora limfocytów B i występuje na prawidłowych komórkach linii limfocytów B (z wyjątkiem komórek plazmatycznych) oraz na nowotworowych limfocytach B.

Mechanizm działania

• Ukierunkowanie na CD79b: przeciwciało wiąże się z CD79b z wysokim powinowactwem i selektywnością. CD79b ulega ekspresji w około 95% chłoniaków rozlanych z dużych komórek B, a jego ekspresja w prawidłowych tkankach jest ograniczona do komórek linii limfocytów B (z wyjątkiem komórek plazmatycznych).
• Internalizacja i uwalnianie: po związaniu koniugat ulega szybkiej internalizacji, a proteazy lizosomalne rozszczepiają łącznik, uwalniając MMAE wewnątrz komórki.
• Działanie cytotoksyczne: MMAE wiąże się z mikrotubulami (tubuliną), blokuje podział komórki i indukuje apoptozę w dzielących się komórkach.
• Aktywność przedkliniczna: in vitro polatuzumab wedotyny działał cytotoksycznie na większość linii komórkowych chłoniaka rozlanego z dużych komórek B, niezależnie od ich podtypu wynikającego z komórki pochodzenia i od tego, czy miały mutacje CD79B.
• Elektrofizjologia serca: w zalecanej dawce nie wydłużał średniego odstępu QTc w stopniu istotnym klinicznie w dwóch otwartych badaniach u pacjentów z wcześniej leczonymi nowotworami złośliwymi z limfocytów B.

Farmakokinetyka

• Proporcjonalność do dawki: ekspozycja na MMAE sprzężoną z przeciwciałem (acMMAE) rosła proporcjonalnie do dawki w zakresie od 0,1 do 2,4 mg/kg. Po pierwszej dawce 1,8 mg/kg maksymalne stężenie acMMAE wynosiło 803 ng/ml (± 233), a AUC do nieskończoności 1860 dzień·ng/ml (± 966).
• Kumulacja: AUC acMMAE w cyklu 3 było o około 30% większe niż w cyklu 1 i stanowiło ponad 90% AUC w cyklu 6. Przewiduje się, że stężenie na końcu cyklu 6 wyniesie około 80% teoretycznego stanu stacjonarnego.
• Niesprzężona MMAE: składnik cytotoksyczny. Po pierwszej dawce 1,8 mg/kg jej maksymalne stężenie wynosiło 6,82 ng/ml (± 4,73) i zostało osiągnięte po około 2,5 dnia, przy końcowym okresie półtrwania około 4 dni. Jej ekspozycja w osoczu stanowi mniej niż 3% ekspozycji na acMMAE i zmniejsza się przy wielokrotnym podawaniu co trzy tygodnie. U pacjentów o masie ciała powyżej 100 kg przewiduje się zwiększenie ekspozycji na niesprzężoną MMAE nie więcej niż o 55%.
• Wchłanianie: podawany wyłącznie w infuzji dożylnej; inne drogi podania nie były badane.
• Dystrybucja: centralna objętość dystrybucji acMMAE wynosi 3,15 l, co jest zbliżone do objętości osocza. In vitro MMAE wiąże się z białkami osocza w 71–77%, przy stosunku stężenia we krwi do stężenia w osoczu od 0,79 do 0,98; jest substratem P-gp, ale nie hamuje P-gp w stężeniach istotnych klinicznie.
• Metabolizm: przewiduje się, że przeciwciało ulega rozkładowi do małych peptydów, aminokwasów, niesprzężonej MMAE i katabolitów związanych z MMAE. Sama MMAE jest metabolizowana przez CYP3A4/5.
• Eliminacja: końcowy okres półtrwania acMMAE wynosi około 12 dni w cyklu 6 (95% przedział ufności od 8,1 do 19,5 dnia); przewidywany klirens wynosi około 0,9 l/dzień. Wydalanie odbywa się głównie z kałem, częściowo z moczem.
• Szczególne grupy pacjentów: przy łagodnym zaburzeniu czynności wątroby ekspozycja na niesprzężoną MMAE zwiększyła się nie więcej niż o 40%, co nie zostało uznane za istotne klinicznie. U pacjentów w wieku 65 lat lub starszych oraz z klirensem kreatyniny wynoszącym co najmniej 30 ml/min nie jest konieczne dostosowanie dawki.

• Wcześniej nieleczony chłoniak rozlany z dużych komórek B (DLBCL): w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (R-CHP), u dorosłych.
• Nawrotowy lub oporny na leczenie DLBCL: w skojarzeniu z bendamustyną i rytuksymabem, u dorosłych, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia krwiotwórczych komórek macierzystych.

• Nadwrażliwość na polatuzumab wedotyny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Aktywne, ciężkie zakażenia.

Profil bezpieczeństwa pochodzi od 586 pacjentów leczonych produktem Polivy: 435 z wcześniej nieleczonym DLBCL (badanie POLARIX, Polivy plus R-CHP) i 151 z nawrotowym lub opornym na leczenie DLBCL (badanie GO29365, Polivy plus bendamustyna i rytuksymab).

• Wcześniej nieleczony DLBCL (Polivy plus R-CHP): najczęstszymi reakcjami (co najmniej 30%) były neuropatia obwodowa (52,9%), nudności (41,6%), neutropenia (38,4%) i biegunka (30,8%). Ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 24,1%, najczęściej gorączka neutropeniczna (10,6%) i zapalenie płuc (5,3%). Zapalenie płuc (1,1%) było jedyną reakcją, która prowadziła do zaprzestania stosowania schematu u więcej niż 1% pacjentów.
• Nawrotowy lub oporny na leczenie DLBCL (Polivy plus bendamustyna i rytuksymab): najczęstszymi reakcjami (co najmniej 30%) były neutropenia (45,7%), biegunka (35,8%), nudności (33,1%), małopłytkowość (32,5%), niedokrwistość (31,8%) i neuropatia obwodowa (30,5%). Ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 41,7%, najczęściej gorączka neutropeniczna (10,6%), posocznica (9,9%), zapalenie płuc (8,6%) i gorączka (7,9%). Małopłytkowość (7,9%) prowadziła do zaprzestania stosowania schematu u więcej niż 5% pacjentów.

Bardzo częste (≥1/10): zapalenie płuc, zakażenie górnych dróg oddechowych, gorączka neutropeniczna, neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość, leukopenia, hipokaliemia, zmniejszone łaknienie, neuropatia obwodowa, kaszel, biegunka, nudności, zaparcia, wymioty, zapalenie błony śluzowej, ból brzucha, łysienie, gorączka, zmęczenie, astenia, zmniejszenie masy ciała, reakcja związana z wlewem.

Częste (≥1/100 do <1/10): posocznica, zakażenie wirusem opryszczki, zakażenie cytomegalowirusem, zakażenie dróg moczowych, limfopenia, pancytopenia, hipokalcemia, hipoalbuminemia, zawroty głowy, pneumonitis, duszność, świąd, zakażenie skóry, wysypka, suchość skóry, ból stawów, ból mięśni, obrzęk obwodowy, dreszcze, zwiększona aktywność lipazy, hipofosfatemia, zwiększona aktywność aminotransferaz.

Niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100): niewyraźne widzenie, wynaczynienie w miejscu infuzji.

Nie wymieniono reakcji rzadkich ani bardzo rzadkich. Zapalenie płuc, posocznica i zakażenie wirusem opryszczki były związane ze skutkiem śmiertelnym. Zapalenie błony śluzowej, łysienie, zakażenie dróg moczowych, duszność, zakażenie skóry, wysypkę, suchość skóry, ból mięśni i obrzęk obwodowy obserwowano wyłącznie we wcześniej nieleczonym DLBCL; niewyraźne widzenie i zwiększoną aktywność lipazy wyłącznie w nawrotowym lub opornym na leczenie DLBCL. Zgłaszano również postępującą wieloogniskową leukoencefalopatię (patrz Specjalne ostrzeżenia).

Nie przeprowadzono swoistych badań klinicznych dotyczących interakcji z polatuzumabem wedotyny. Poniższe stwierdzenia opierają się na modelowaniu i na właściwościach MMAE, która jest substratem CYP3A4 i P-gp.

• Silne inhibitory CYP3A4 i P-gp (na przykład ketokonazol): modelowanie sugeruje, że mogą zwiększać AUC niesprzężonej MMAE o 48%. Stosować ostrożnie. Pacjentów przyjmujących silne inhibitory CYP3A4 (boceprewir, klarytromycyna, kobicystat, indynawir, itrakonazol, nefazodon, nelfinawir, pozakonazol, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, telitromycyna, worykonazol) należy ściślej obserwować w kierunku objawów toksyczności.
• Silne induktory CYP3A4 (ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, dziurawiec zwyczajny): mogą zmniejszać ekspozycję na niesprzężoną MMAE.
• Substraty CYP3A4: nie przewiduje się, aby niesprzężona MMAE zmieniała ich ekspozycję.
• Rytuksymab, bendamustyna, cyklofosfamid i doksorubicyna: polatuzumab wedotyny nie wpływa na ich farmakokinetykę. Rytuksymab zwiększył AUC MMAE sprzężonej z przeciwciałem o 24% i zmniejszył AUC niesprzężonej MMAE o 37%, a bendamustyna nie miała wpływu na żadną z nich. Dostosowanie dawki nie jest konieczne.
• Szczepionki żywe lub żywe atenuowane: nie należy ich podawać w trakcie leczenia.
• Grejpfrut: produkty z grejpfruta mogą zwiększać stężenia MMAE, ponieważ MMAE jest substratem CYP3A4; zachować ostrożność.

Polivy może być podawany wyłącznie pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia mającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu pacjentów z chorobą nowotworową. Przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego.

Zalecana dawka

• Wcześniej nieleczony DLBCL: 1,8 mg/kg w infuzji dożylnej co 21 dni z R-CHP przez 6 cykli. Polivy, rytuksymab, cyklofosfamid i doksorubicynę można podawać w dowolnej kolejności w dniu 1, po prednizonie. Prednizon podaje się w dniach 1–5 każdego cyklu. Cykle 7 i 8 składają się wyłącznie z rytuksymabu. Dawki pozostałych leków znajdują się w ich własnych SmPC.
• Nawrotowy lub oporny na leczenie DLBCL: 1,8 mg/kg w infuzji dożylnej co 21 dni z bendamustyną i rytuksymabem przez 6 cykli. Wszystkie trzy leki można podawać w dowolnej kolejności w dniu 1 każdego cyklu. Wraz z Polivy bendamustynę podaje się w dawce 90 mg/m² na dobę w dniach 1 i 2 każdego cyklu, a rytuksymab w dawce 375 mg/m² w dniu 1. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne dawka Polivy nie powinna przekraczać 240 mg na cykl.
• Premedykacja: lek przeciwhistaminowy i lek przeciwgorączkowy przed podaniem Polivy, jeśli pacjent nie otrzymał jeszcze premedykacji.
• Opóźniona lub pominięta dawka: podać ją jak najszybciej i dostosować harmonogram tak, aby zachować 21-dniowy odstęp między dawkami.

Sposób podawania

• Pierwszą dawkę podaje się w 90-minutowej infuzji. Pacjentów obserwuje się pod kątem reakcji związanych z wlewem i reakcji nadwrażliwości podczas infuzji oraz przez co najmniej 90 minut po jej zakończeniu.
• Jeśli poprzednia infuzja była dobrze tolerowana, kolejne dawki można podawać w ciągu 30 minut, z obserwacją podczas infuzji oraz przez co najmniej 30 minut po jej zakończeniu.
• Polivy rekonstytuuje się i rozcieńcza z zachowaniem techniki aseptycznej, pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia. Podaje się go przez wydzieloną linię infuzyjną z jałowym, niepirogennym filtrem o niskim wiązaniu białek, wbudowanym w linię lub dodatkowym (wielkość porów 0,2 lub 0,22 mikrometra), oraz z cewnikiem. Nie wolno go podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie.
• Polivy zawiera składnik cytotoksyczny przyłączony do przeciwciała, dlatego postępowanie z nim i jego usuwanie odbywa się zgodnie z procedurami opisanymi w punkcie 6.6 SmPC.

Modyfikacje dawki w przypadku neuropatii obwodowej

• Wcześniej nieleczony DLBCL, neuropatia czuciowa stopnia 2: zmniejszyć dawkę Polivy do 1,4 mg/kg. Jeśli stopień 2 się utrzymuje lub powraca w dniu 1 kolejnego cyklu, zmniejszyć do 1,0 mg/kg. Jeśli dawka wynosi już 1,0 mg/kg i stopień 2 wystąpi w dniu 1 kolejnego cyklu, zakończyć podawanie Polivy.
• Wcześniej nieleczony DLBCL, neuropatia ruchowa stopnia 2: wstrzymać podawanie Polivy do czasu poprawy do stopnia 1 lub niższego, a następnie wznowić w kolejnym cyklu w dawce 1,4 mg/kg. Jeśli dawka wynosi już 1,4 mg/kg i stopień 2 wystąpi w dniu 1 kolejnego cyklu, wstrzymać do stopnia 1 lub niższego i wznowić w dawce 1,0 mg/kg. Jeśli dawka wynosi już 1,0 mg/kg i wystąpi stopień 2, zakończyć podawanie Polivy.
• Wcześniej nieleczony DLBCL, neuropatia czuciowa stopnia 3: wstrzymać do czasu poprawy do stopnia 2 lub niższego, a następnie zmniejszyć dawkę do 1,4 mg/kg; jeśli dawka wynosi już 1,4 mg/kg, zmniejszyć do 1,0 mg/kg; jeśli wynosi już 1,0 mg/kg, zakończyć podawanie Polivy.
• Wcześniej nieleczony DLBCL, neuropatia ruchowa stopnia 3: wstrzymać do stopnia 1 lub niższego i wznowić w kolejnym cyklu w dawce 1,4 mg/kg. Jeśli dawka wynosi już 1,4 mg/kg i wystąpi stopień 2–3, wstrzymać do stopnia 1 lub niższego i wznowić w dawce 1,0 mg/kg; jeśli wynosi już 1,0 mg/kg i wystąpi stopień 2–3, zakończyć podawanie Polivy.
• Współistniejąca neuropatia czuciowa i ruchowa: zastosować najbardziej rygorystyczne ograniczenie. Stopień 4: zakończyć podawanie Polivy. R-CHP można nadal podawać.
• Nawrotowy lub oporny na leczenie DLBCL, stopień 2–3: wstrzymać do czasu poprawy do stopnia 1 lub niższego. Jeśli powrót do stopnia 1 lub niższego nastąpi w dniu 14 lub wcześniej, wznowić w trwale zmniejszonej dawce 1,4 mg/kg. Jeśli zmniejszenie dawki do 1,4 mg/kg już miało miejsce lub poprawa nie nastąpi do dnia 14, zakończyć podawanie Polivy. Stopień 4: zakończyć podawanie Polivy.

Modyfikacje dawki w przypadku mielosupresji

• Wcześniej nieleczony DLBCL, neutropenia stopnia 3–4: wstrzymać całe leczenie do czasu, aż ANC wzrośnie powyżej 1000/µl. Jeśli nastąpi to w dniu 7 lub wcześniej, wznowić całe leczenie bez zmniejszania dawek. Jeśli po dniu 7, wznowić całe leczenie i rozważyć zmniejszenie dawki cyklofosfamidu i/lub doksorubicyny o 25–50%; jeśli są już zmniejszone o 25%, rozważyć zmniejszenie jednego lub obu leków do 50%.
• Wcześniej nieleczony DLBCL, małopłytkowość stopnia 3–4: takie samo postępowanie, wstrzymując całe leczenie do czasu, aż liczba płytek krwi wzrośnie powyżej 75 000/µl.
• Nawrotowy lub oporny na leczenie DLBCL, neutropenia stopnia 3–4: wstrzymać całe leczenie do czasu, aż ANC wzrośnie powyżej 1000/µl. Jeśli nastąpi to w dniu 7 lub wcześniej, wznowić bez dalszych zmniejszeń. Jeśli po dniu 7, wznowić całe leczenie, zmniejszając dawkę bendamustyny z 90 do 70 mg/m² lub z 70 do 50 mg/m²; jeśli dawka bendamustyny wynosi już 50 mg/m², zakończyć całe leczenie.
• Nawrotowy lub oporny na leczenie DLBCL, małopłytkowość stopnia 3–4: takie samo postępowanie, z powrotem liczby płytek krwi powyżej 75 000/µl. Zarówno w neutropenii, jak i w małopłytkowości w tej sytuacji, jeśli główną przyczyną jest chłoniak, zmniejszenie dawki bendamustyny może nie być konieczne.

Modyfikacje dawki w przypadku reakcji związanych z wlewem

• Stopień 1–3: przerwać infuzję i zastosować leczenie wspomagające. Trwale zakończyć podawanie Polivy po pierwszym wystąpieniu świstów, skurczu oskrzeli lub uogólnionej pokrzywki stopnia 3, po nawracających świstach lub pokrzywce stopnia 2 albo po nawrocie jakiegokolwiek objawu stopnia 3. W pozostałych przypadkach, po całkowitym ustąpieniu objawów, wznowić z szybkością równą 50% szybkości osiągniętej przed przerwaniem, a jeśli nie ma objawów, zwiększać szybkość stopniowo o 50 mg/godzinę co 30 minut. W kolejnym cyklu podawać infuzję przez 90 minut, a jeśli nie wystąpi reakcja, w dalszych cyklach przez 30 minut. Premedykację podawać w każdym cyklu.
• Stopień 4: natychmiast przerwać infuzję, zastosować leczenie wspomagające i trwale zakończyć podawanie Polivy.
• Reakcja zagrażająca życiu oznacza natychmiastowe i trwałe zakończenie podawania.

Szczególne grupy pacjentów

• Pacjenci w podeszłym wieku: nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych.
• Zaburzenia czynności nerek: dostosowanie dawki nie jest konieczne, gdy klirens kreatyniny wynosi co najmniej 30 ml/min. Nie ustalono dawki dla wartości poniżej 30 ml/min z powodu ograniczonych danych.
• Zaburzenia czynności wątroby: unikać stosowania Polivy w umiarkowanych lub ciężkich zaburzeniach (stężenie bilirubiny powyżej 1,5-krotności górnej granicy normy). Nie ma potrzeby dostosowania dawki początkowej w łagodnych zaburzeniach (stężenie bilirubiny powyżej górnej granicy normy do 1,5-krotności tej wartości lub aktywność AspAT powyżej górnej granicy).
• Dzieci i młodzież: nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u osób w wieku poniżej 18 lat; brak dostępnych danych.

Identyfikowalność

Polivy jest biologicznym produktem leczniczym, dlatego nazwa handlowa i numer serii każdej podanej dawki powinny być wyraźnie zapisane.

Mielosupresja

Poważną i ciężką neutropenię oraz gorączkę neutropeniczną zgłaszano od pierwszego cyklu. W badaniach klinicznych wymagano profilaktycznego stosowania czynnika stymulującego tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i należy to rozważyć. Może również wystąpić małopłytkowość lub niedokrwistość stopnia 3 lub 4. Przed każdą dawką należy sprawdzić morfologię krwi, a w przypadku neutropenii lub małopłytkowości stopnia 3 lub 4 rozważyć częstsze badania, opóźnienie lub zaprzestanie leczenia.

Neuropatia obwodowa

Neuropatię zgłaszano od pierwszego cyklu, a ryzyko rośnie wraz z kolejnymi dawkami. Istniejąca neuropatia może się nasilić. Jest to głównie neuropatia czuciowa, ale występuje również neuropatia ruchowa i czuciowo-ruchowa. Pacjentów należy obserwować pod kątem niedoczulicy, przeczulicy, parestezji, dysestezji, bólu neuropatycznego, uczucia pieczenia, osłabienia mięśni lub zaburzeń chodu, a w przypadku nowej lub nasilającej się neuropatii może być konieczne opóźnienie leczenia, zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia.

Zakażenia

Zgłaszano poważne, zagrażające życiu i śmiertelne zakażenia, w tym zakażenia oportunistyczne: zapalenie płuc (w tym wywołane przez Pneumocystis jirovecii i inne grzybicze zapalenie płuc), bakteriemię, posocznicę, zakażenie wirusem opryszczki i zakażenie cytomegalowirusem. Zakażenia utajone mogą ulec reaktywacji. Pacjentów należy ściśle obserwować i rozważyć profilaktykę przeciwzakaźną w trakcie całego leczenia. Polivy nie wolno podawać podczas aktywnego ciężkiego zakażenia, a u pacjentów, u których rozwinie się poważne zakażenie, należy przerwać podawanie Polivy i jakiejkolwiek jednocześnie stosowanej chemioterapii. Polivy nie był oceniany u pacjentów z HIV; kilka silnych inhibitorów CYP3A to leki stosowane w leczeniu HIV (patrz Interakcje lekowe).

Szczepienia

Nie należy podawać szczepionek żywych ani żywych atenuowanych w trakcie leczenia. Nie przeprowadzono badań u pacjentów, którzy niedawno otrzymali szczepionki żywe.

Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia

Zgłaszano PML. Pacjentów należy ściśle obserwować pod kątem nowych lub nasilających się zmian neurologicznych, poznawczych lub behawioralnych. W razie podejrzenia PML podawanie Polivy i jakiejkolwiek jednocześnie stosowanej chemioterapii wstrzymuje się, a po potwierdzeniu PML przerywa się je na stałe.

Zespół rozpadu guza

U pacjentów z dużą masą guza i szybko proliferującym nowotworem ryzyko może być większe. Przed leczeniem należy podjąć odpowiednie środki lub zastosować profilaktykę zgodnie z lokalnymi wytycznymi, a pacjentów ściśle obserwować.

Reakcje związane z wlewem

Reakcje mogą być ciężkie; występowały również reakcje opóźnione, nawet do 24 godzin po infuzji. Wcześniej podaje się lek przeciwhistaminowy i lek przeciwgorączkowy, pacjentów ściśle obserwuje się podczas infuzji, a w razie wystąpienia reakcji infuzję przerywa się i stosuje leczenie.

Toksyczność wątrobowa

Wystąpiły ciężkie przypadki zgodne z uszkodzeniem hepatocytów, w tym zwiększona aktywność aminotransferaz i/lub stężenie bilirubiny. Istniejąca choroba wątroby, duża wyjściowa aktywność enzymów wątrobowych i inne leki mogą zwiększać ryzyko. Należy kontrolować aktywność enzymów wątrobowych i stężenie bilirubiny.

Wynaczynienie w miejscu infuzji

Uszkodzenia skóry i tkanek miękkich obserwowano od kilku godzin do kilku tygodni po wynaczynieniu. Przed rozpoczęciem należy zapewnić dobry dostęp żylny, a podczas podawania obserwować miejsce infuzji. W razie wynaczynienia należy przerwać infuzję, obserwować pod kątem uszkodzenia tkanek i postępować zgodnie z lokalnymi wytycznymi; resztę dawki można podać w innej kończynie, jeśli jest to klinicznie uzasadnione.

Pacjenci w podeszłym wieku

Wśród 435 wcześniej nieleczonych pacjentów otrzymujących Polivy z R-CHP 227 (52,2%) miało 65 lat lub więcej; ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 39,2% osób w wieku 65 lat lub starszych i u 28,4% młodszych pacjentów, z podobnym wzorcem przy R-CHOP. Wśród 151 pacjentów z nawrotową lub oporną na leczenie chorobą 103 (68%) miało 65 lat lub więcej, a ciężkie reakcje były podobne w obu grupach wiekowych (55% i 56%). W badaniach nie uczestniczyło wystarczająco wielu pacjentów w wieku 65 lat lub starszych, aby wykazać, czy reagują oni inaczej.

Ciąża, antykoncepcja, karmienie piersią i płodność

• Antykoncepcja: kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 9 miesięcy po ostatniej dawce. Pacjenci płci męskiej, których partnerki są w wieku rozrodczym, powinni robić to samo w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 6 miesięcy po ostatniej dawce.
• Ciąża: brak danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży. W badaniach na zwierzętach stwierdzono toksyczny wpływ na reprodukcję, a polatuzumab wedotyny może uszkodzić płód. Przed leczeniem należy sprawdzić, czy kobiety w wieku rozrodczym nie są w ciąży. Polivy nie jest zalecany w czasie ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji, chyba że potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu.
• Karmienie piersią: nie wiadomo, czy polatuzumab wedotyny lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego, i nie można wykluczyć ryzyka. Karmienie piersią należy przerwać na czas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po ostatniej dawce.
• Płodność: w badaniach nieklinicznych obserwowano toksyczne działanie na jądra, a męska czynność rozrodcza i płodność mogą być zaburzone. Mężczyznom zaleca się zabezpieczenie i przechowanie próbek nasienia przed leczeniem oraz niepłodzenie dziecka w trakcie leczenia i do 6 miesięcy po ostatniej dawce.

Substancje pomocnicze

Polivy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, czyli zasadniczo nie zawiera sodu. Zawiera polisorbat 20 (1,8 mg w fiolce 30 mg i 8,4 mg w fiolce 140 mg), który może powodować reakcje alergiczne.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Polivy ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W trakcie leczenia mogą wystąpić reakcje związane z wlewem, neuropatia obwodowa, uczucie zmęczenia i zawroty głowy.

Fiolki Polivy przechowywać w lodówce w temperaturze 2–8°C. Nie zamrażać. Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Jest to produkt wymagający łańcucha chłodniczego od wysyłki do apteki szpitalnej. Informacje o przechowywaniu po rekonstytucji i rozcieńczeniu – patrz Okres ważności.

• Nieotwarta fiolka: 30 miesięcy.
• Zrekonstytuowany roztwór: należy go zużyć natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania w trakcie stosowania odpowiada użytkownik, a zwykle nie powinny one przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8°C, chyba że rekonstytucja przebiegała w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Stabilność chemiczną i fizyczną w trakcie stosowania wykazano przez maksymalnie 72 godziny w temperaturze 2–8°C i maksymalnie 24 godziny w temperaturze pokojowej (9–25°C).
• Rozcieńczony roztwór: należy go zużyć natychmiast; warunki w trakcie stosowania podano w punkcie 6.3 SmPC.

Wyłącznie na receptę (Rx), produkt leczniczy wydawany na receptę do zastrzeżonego stosowania, do stosowania pod nadzorem pracownika ochrony zdrowia mającego doświadczenie w diagnozowaniu i leczeniu nowotworów. Polivy podaje się w infuzji dożylnej w szpitalu, dlatego jest dostarczany do szpitala lub przychodni, które go podają, jako produkt wymagający łańcucha chłodniczego w temperaturze 2–8°C.