Lorlatynib

Lorlatynib jest selektywnym inhibitorem kinaz tyrozynowych: kinazy chłoniaka anaplastycznego (ALK) i onkogenu c-ros 1 (ROS1), konkurującym z ATP. W ALK-dodatnim niedrobnokomórkowym raku płuca (NDRP) wzrost guza napędza przestawiony gen ALK, na przykład fuzja EML4-ALK. Lorlatynib jest aktywny wobec niezmutowanej kinazy i klinicznie istotnych mutacji ALK, w tym niektórych, które powodują oporność na wcześniejsze inhibitory ALK.

Mechanizm działania

• Hamowanie ALK i ROS1: lorlatynib blokuje aktywność katalityczną ALK i ROS1 w testach enzymatycznych i komórkowych, a in vitro działa także na kilka innych kinaz tyrozynowych. Jego aktywność przeciwnowotworowa w modelach zwierzęcych zależała od dawki i korelowała z hamowaniem fosforylacji ALK.
• Mutacje oporności: u myszy z ksenoprzeszczepami guza z ekspresją wariantu 1 EML4-ALK lorlatynib wykazywał wyraźną aktywność wobec mutacji ALK L1196M, G1269A, G1202R i I1171T. Wiadomo, że G1202R i I1171T powodują oporność na alektynib, brygatynib, ceryntynib i kryzotynib.
• Przenikanie do mózgu: lorlatynib przenika przez barierę krew–mózg i wykazywał aktywność u myszy z ortotopowymi implantami guzów mózgu EML4-ALK lub EML4-ALK L1196M.
• Przewodzenie w sercu: wydłużenie odstępu PR zależy od stężenia. U 295 pacjentów przyjmujących 100 mg na dobę maksymalna średnia zmiana w stosunku do wartości wyjściowej wyniosła 16,4 ms (górna granica 90% przedziału ufności 19,4 ms); wśród 284 pacjentów z wyjściowym odstępem PR poniżej 200 ms u 14% osiągnął on 200 ms lub więcej, a blok przedsionkowo-komorowy wystąpił u 1,0%. W badaniu z naprzemiennym podawaniem (crossover) u zdrowych ochotników nie zaobserwowano zwiększenia średniego odstępu QTc.

Farmakokinetyka

• Wchłanianie: szybkie; mediana czasu do osiągnięcia stężenia maksymalnego wynosiła 1,2 godziny po pojedynczej dawce 100 mg i 2,0 godziny przy wielokrotnym podawaniu raz na dobę. Bezwzględna biodostępność wynosi około 81% w porównaniu z podaniem dożylnym. Posiłek wysokotłuszczowy i wysokokaloryczny zwiększył ekspozycję tylko o 5%, dlatego lorlatynib można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Przy dawce 100 mg raz na dobę średnia geometryczna stężenia maksymalnego wynosiła 577 ng/ml, a AUC w ciągu 24 godzin 5650 ng·h/ml.
• Dystrybucja: około 66% wiąże się in vitro z białkami osocza ludzkiego, przy umiarkowanym wiązaniu z albuminami i α1-kwaśną glikoproteiną.
• Metabolizm: utlenianie i glukuronidacja, głównie przez CYP3A4 i UGT1A4, z mniejszym udziałem CYP2C8, CYP2C19, CYP3A5 i UGT1A3. Główny metabolit w osoczu, farmakologicznie nieaktywna pochodna kwasu benzoesowego, stanowi 21% krążącej radioaktywności. Lorlatynib indukuje własny metabolizm (autoindukcja), dlatego ekspozycja w stanie stacjonarnym jest mniejsza, niż przewidują dane po pojedynczej dawce; działa też jako induktor poprzez ludzkie receptory PXR i CAR.
• Eliminacja: okres półtrwania w osoczu po pojedynczej dawce 100 mg wynosi 23,6 godziny, a efektywny okres półtrwania w stanie stacjonarnym po autoindukcji około 14,8 godziny. Klirens po podaniu doustnym wynosi około 17,7 l/h. Po podaniu dawki znakowanej radioaktywnie 47,7% radioaktywności odzyskano w moczu (poniżej 1% w postaci niezmienionego lorlatynibu) i 40,9% w kale (9,1% w postaci niezmienionego lorlatynibu).
• Szczególne grupy pacjentów: wiek, płeć, rasa, masa ciała oraz fenotyp CYP3A5 lub CYP2C19 nie mają klinicznie istotnego wpływu. Łagodne zaburzenia czynności wątroby nie zmieniły istotnie ekspozycji; AUC lorlatynibu zwiększyło się o 15% w umiarkowanych i o 82% w ciężkich zaburzeniach czynności wątroby. W ciężkich zaburzeniach czynności nerek (eGFR poniżej 30 ml/min) AUC zwiększyło się o 41%.

Lorlatynib jest wskazany w monoterapii u dorosłych z zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) z obecnością kinazy chłoniaka anaplastycznego (ALK):

• Pierwsza linia: pacjenci, którzy wcześniej nie byli leczeni inhibitorem ALK.
• Po wcześniejszym inhibitorze ALK: pacjenci, u których choroba postępowała po alektynibie lub ceryntynibie jako pierwszym inhibitorze kinazy tyrozynowej (TKI) ALK albo po kryzotynibie i co najmniej jednym innym TKI ALK.

• Nadwrażliwość na lorlatynib lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Jednoczesne stosowanie silnych induktorów CYP3A4/5 (na przykład ryfampicyny, karbamazepiny, enzalutamidu, mitotanu, fenytoiny i ziela dziurawca).

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi u 547 dorosłych przyjmujących 100 mg raz na dobę (trzy badania) były hipercholesterolemia (79,0%), hipertriglicerydemia (67,5%), obrzęk (55,4%), neuropatia obwodowa (44,2%), zmęczenie (30,7%), zwiększenie masy ciała (29,8%), bóle stawów (27,8%), zaburzenia funkcji poznawczych (27,4%), biegunka (22,7%) i zaburzenia nastroju (21,4%). Ciężkie działania niepożądane wystąpiły u 9,1% pacjentów, najczęściej zaburzenia funkcji poznawczych i pneumonitis. Zmniejszenie dawki z powodu działań niepożądanych było konieczne u 20,1% (głównie z powodu obrzęku, zaburzeń funkcji poznawczych i neuropatii obwodowej), a 4,0% trwale przerwało leczenie (głównie z powodu zaburzeń funkcji poznawczych, neuropatii obwodowej, pneumonitis i zaburzeń psychotycznych).

Bardzo częste (≥1/10): niedokrwistość; hipercholesterolemia; hipertriglicerydemia; zaburzenia nastroju; zaburzenia funkcji poznawczych; neuropatia obwodowa; ból głowy; zaburzenia widzenia; nadciśnienie tętnicze; biegunka, nudności i zaparcia; zwiększona aktywność AlAT i AspAT; wysypka; bóle stawów i bóle mięśni; obrzęk; zmęczenie; zwiększenie masy ciała; zwiększona aktywność lipazy i amylazy.

Częste (≥1/100 do <1/10): hiperglikemia; zaburzenia psychotyczne; zmiany stanu psychicznego; zaburzenia mowy; pneumonitis; białkomocz.

Niezbyt częste (≥1/1000 do <1/100): wydłużenie odstępu PR w elektrokardiogramie.

SmPC grupuje pokrewne terminy w ramach jednej reakcji. Zaburzenia funkcji poznawczych obejmują zaburzenia pamięci, zaburzenia uwagi i stan splątania; zaburzenia nastroju obejmują drażliwość, lęk, depresję, chwiejność afektywną i wahania nastroju; zaburzenia psychotyczne obejmują omamy; neuropatia obwodowa obejmuje parestezje, niedoczulicę i zaburzenia chodu; obrzęk obejmuje obrzęk obwodowy i opuchnięcie; zaburzenia widzenia obejmują podwójne widzenie, światłowstręt i niewyraźne widzenie.

Zdarzenia stopnia 3–4 to najczęściej hipercholesterolemia (19,2%), hipertriglicerydemia (20,3%), zwiększenie masy ciała (11%), zwiększona aktywność lipazy (6,8%) i nadciśnienie tętnicze (6,0%). Inne ważne reakcje to wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, blok przedsionkowo-komorowy, ryzyko zapalenia trzustki oraz śródmiąższowa choroba płuc lub pneumonitis (zob. Specjalne ostrzeżenia).

Lorlatynib jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 i UGT1A4. Jest także umiarkowanym induktorem CYP3A i glikoproteiny P, więc może obniżać stężenia innych leków.

• Silne induktory CYP3A4/5 (ryfampicyna, karbamazepina, enzalutamid, mitotan, fenytoina, ziele dziurawca): przeciwwskazane. U zdrowych ochotników ryfampicyna zmniejszyła ekspozycję na lorlatynib (AUCinf) o 85%, a stężenie maksymalne o 76%, oraz zwiększyła aktywność AspAT i AlAT.
• Umiarkowane induktory CYP3A4/5: u zdrowych ochotników modafinil nie zmienił istotnie stężeń lorlatynibu ani wyników badań czynności wątroby.
• Silne inhibitory CYP3A4/5 (boceprewir, kobicystat, itrakonazol, ketokonazol, pozakonazol, troleandomycyna, worykonazol, rytonawir i połączenia wzmacniane rytonawirem): itrakonazol zwiększył ekspozycję na lorlatynib o 42%, a stężenie maksymalne o 24%. Należy rozważyć alternatywę o mniejszym potencjale hamującym; jeśli konieczne jest zastosowanie silnego inhibitora, dawkę lorlatynibu zmniejsza się do 75 mg raz na dobę.
• Grejpfrut: produkty z grejpfruta mogą zwiększać stężenia lorlatynibu i należy ich unikać.
• Substraty CYP3A4/5 o wąskim indeksie terapeutycznym: lorlatynib zmniejszył ekspozycję na wrażliwy substrat wskaźnikowy CYP3A o 61% (AUC) i 50% (stężenie maksymalne). Należy unikać połączeń z alfentanylem, cyklosporyną, dihydroergotaminą, ergotaminą, fentanylem, hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi, pimozydem, chinidyną, syrolimusem i takrolimusem.
• Hormonalne środki antykoncepcyjne: ich stężenia mogą spaść tak bardzo, że staną się nieskuteczne, dlatego konieczna jest metoda niehormonalna (zob. Specjalne ostrzeżenia).
• Substraty glikoproteiny P: lorlatynib zmniejszył ekspozycję na feksofenadynę o 67% (AUC), dlatego w przypadku substratów P-gp o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak digoksyna i eteksylan dabigatranu, potrzebna jest ostrożność.
• Słabsze działania: lorlatynib jest słabym induktorem CYP2B6, CYP2C9 i enzymów UGT. Nie jest konieczna zmiana dawki leków eliminowanych głównie tymi drogami, ale substraty CYP2C9 o wąskim indeksie terapeutycznym (na przykład antykoagulanty kumarynowe) i substraty UGT o wąskim indeksie terapeutycznym należy monitorować.
• Transportery: lorlatynib może hamować in vitro BCRP, OATP1B1, OATP1B3, OCT1, MATE1 i OAT3, dlatego ich substraty należy stosować ostrożnie.
• Pokarm: lorlatynib można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku. Należy unikać grejpfruta i ziela dziurawca.

Leczenie powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz doświadczony w stosowaniu przeciwnowotworowych produktów leczniczych. Najpierw należy potwierdzić ALK-dodatni NDRP w laboratorium z udokumentowanym doświadczeniem w stosowanej technologii, ponieważ ALK-dodatni pacjenci są jedynymi, u których wykazano korzyść. Tabletki połyka się w całości mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, z posiłkiem lub bez posiłku. Nie wolno ich żuć, kruszyć ani dzielić, a połamanej, pękniętej lub w inny sposób uszkodzonej tabletki nie wolno przyjmować.

Zalecana dawka

• 100 mg raz na dobę, kontynuowane do progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.

Zmniejszanie i modyfikacje dawki

Dawkę można przerwać lub zmniejszyć w zależności od bezpieczeństwa i tolerancji. Pierwsze zmniejszenie to 75 mg raz na dobę, a drugie 50 mg raz na dobę; leczenie przerywa się trwale, jeśli 50 mg raz na dobę nie jest tolerowane. Główne zalecenia zawarte w SmPC to:

• Hipercholesterolemia lub hipertriglicerydemia: przy łagodnym do umiarkowanego zwiększeniu (cholesterol do 400 mg/dl [10,34 mmol/l], triglicerydy do 500 mg/dl [5,7 mmol/l]) rozpoczyna się lub dostosowuje leczenie hipolipemizujące i kontynuuje lorlatynib w tej samej dawce. Przy ciężkim zwiększeniu (cholesterol 401–500 mg/dl [10,35–12,92 mmol/l], triglicerydy 501–1000 mg/dl [5,71–11,4 mmol/l]) rozpoczyna się lub nasila leczenie hipolipemizujące i kontynuuje lorlatynib w tej samej dawce bez przerwy. Przy zwiększeniu zagrażającym życiu (cholesterol powyżej 500 mg/dl, triglicerydy powyżej 1000 mg/dl) również nasila się leczenie hipolipemizujące, wstrzymuje lorlatynib do czasu, aż poziom spadnie do umiarkowanego lub łagodnego, a następnie wznawia w tej samej dawce; jeśli ciężkie zwiększenia nawracają mimo maksymalnego leczenia hipolipemizującego, zmniejsza się dawkę o jeden poziom.
• Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zaburzenia psychotyczne oraz zmiany funkcji poznawczych, nastroju, stanu psychicznego lub mowy): stopień 2 lub 3: wstrzymać do stopnia 1 lub niższego, a następnie wznowić na zmniejszonym poziomie dawki; stopień 4: trwale odstawić.
• Zwiększona aktywność lipazy lub amylazy (stopień 3 lub 4): wstrzymać do powrotu do wartości wyjściowej, a następnie wznowić na zmniejszonym poziomie dawki.
• Śródmiąższowa choroba płuc lub pneumonitis: stopień 1 lub 2: wstrzymać do powrotu objawów do wartości wyjściowej, rozważyć kortykosteroidy i wznowić na zmniejszonym poziomie dawki; trwale odstawić, jeśli nawraca lub nie ustępuje po 6 tygodniach wstrzymania i leczenia steroidami. Stopień 3 lub 4: trwale odstawić.
• Wydłużenie odstępu PR lub blok przedsionkowo-komorowy (AV): bezobjawowy blok AV pierwszego stopnia: kontynuować w tej samej dawce, przejrzeć jednocześnie stosowane leki, skorygować zaburzenia elektrolitowe i uważnie monitorować. Objawowy blok pierwszego stopnia: wstrzymać i wznowić na zmniejszonym poziomie dawki po ustąpieniu objawów. Bezobjawowy blok drugiego stopnia: wstrzymać i wznowić na zmniejszonym poziomie dawki, jeśli późniejsze EKG nie wykazuje już bloku drugiego stopnia. Objawowy blok drugiego stopnia: wstrzymać, skierować na obserwację kardiologiczną i rozważyć wszczepienie rozrusznika serca, jeśli się utrzymuje; wznowić na zmniejszonym poziomie dawki, jeśli objawy i blok drugiego stopnia ustąpią lub przejdą w bezobjawowy blok AV pierwszego stopnia. Całkowity blok AV: wstrzymać i skierować na obserwację kardiologiczną; może być konieczny rozrusznik serca. Jeśli wszczepiono rozrusznik serca, wznowić w pełnej dawce; jeśli nie, wznowić na zmniejszonym poziomie dawki dopiero po ustąpieniu objawów i gdy odstęp PR jest krótszy niż 200 ms.
• Nadciśnienie tętnicze: stopień 3: wstrzymać do stopnia 1 lub niższego (ciśnienie skurczowe poniżej 140 mmHg i rozkurczowe poniżej 90 mmHg) i wznowić w tej samej dawce; w razie nawrotu wznowić w zmniejszonej dawce; trwale odstawić, jeśli nie można uzyskać odpowiedniej kontroli mimo optymalnego postępowania medycznego. Stopień 4: wstrzymać do stopnia 1 lub niższego i wznowić w zmniejszonej dawce albo trwale odstawić; trwale odstawić, jeśli stopień 4 nawróci.
• Hiperglikemia (stopień 3 lub stopień 4 z utrzymującym się stężeniem glukozy powyżej 250 mg/dl mimo optymalnego leczenia): wstrzymać do uzyskania odpowiedniej kontroli, a następnie wznowić w kolejnej niższej dawce; trwale odstawić, jeśli nie można uzyskać kontroli mimo optymalnego postępowania medycznego.
• Inne działania niepożądane: stopień 1 lub 2: rozważyć brak zmian lub zmniejszenie o jeden poziom zgodnie ze wskazaniami klinicznymi; stopień 3 lub wyższy: wstrzymać do czasu, aż objawy osiągną stopień 2 lub niższy albo wartość wyjściową, a następnie wznowić na zmniejszonym poziomie dawki.

Z silnymi inhibitorami CYP3A4/5

Jeśli nie można uniknąć silnego inhibitora CYP3A4/5 ani produktów z sokiem grejpfrutowym, dawkę początkową 100 mg raz na dobę zmniejsza się do 75 mg raz na dobę. Po odstawieniu inhibitora lorlatynib wznawia się w poprzedniej dawce po okresie wymywania wynoszącym od 3 do 5 okresów półtrwania inhibitora.

Szczególne grupy pacjentów

• Osoby w podeszłym wieku (65 lat i starsze): ze względu na ograniczone dane nie można sformułować zaleceń dotyczących dawki.
• Zaburzenia czynności nerek: dostosowanie dawki nie jest konieczne przy prawidłowej czynności nerek ani łagodnych do umiarkowanych zaburzeniach (eGFR 30 ml/min lub więcej). W ciężkich zaburzeniach (eGFR poniżej 30 ml/min) zaleca się zmniejszoną dawkę początkową, na przykład 75 mg raz na dobę. Brak informacji dotyczących pacjentów dializowanych.
• Zaburzenia czynności wątroby: dostosowanie dawki nie jest konieczne przy łagodnych lub umiarkowanych zaburzeniach. W ciężkich zaburzeniach (Child-Pugh C) dawkę początkową zmniejsza się ze 100 mg do 50 mg raz na dobę.
• Dzieci i młodzież: nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u osób w wieku poniżej 18 lat.

Pominięta dawka

Pominiętą dawkę przyjmuje się, gdy tylko się o niej przypomni, chyba że następna dawka przypada za mniej niż 4 godziny; w takim przypadku pominiętą dawkę się opuszcza. Nigdy nie należy przyjmować dwóch dawek jednocześnie, aby nadrobić pominiętą dawkę.

Hiperlipidemia

Lorlatynib zwiększa stężenie cholesterolu i triglicerydów w surowicy. Mediana czasu do ciężkiego zwiększenia wynosiła 201 dni (zakres 29–729) dla cholesterolu i 127 dni (zakres 15–1367) dla triglicerydów. Oba parametry oznacza się przed rozpoczęciem leczenia, po 2, 4 i 8 tygodniach od rozpoczęcia, a następnie regularnie. Leki hipolipemizujące rozpoczyna się lub zwiększa ich dawkę, jeśli jest to wskazane.

Wpływ na ośrodkowy układ nerwowy

Obserwowano zaburzenia psychotyczne oraz zmiany funkcji poznawczych, nastroju, stanu psychicznego lub mowy. Może być konieczna modyfikacja dawki lub przerwanie leczenia.

Blok przedsionkowo-komorowy

Badana populacja nie obejmowała pacjentów z blokiem AV drugiego lub trzeciego stopnia (chyba że mieli stymulator) ani z jakimkolwiek blokiem AV z odstępem PR powyżej 220 ms. Zgłaszano wydłużenie odstępu PR i blok AV. EKG rejestruje się przed rozpoczęciem leczenia, a następnie co miesiąc, zwłaszcza u pacjentów ze stanami predysponującymi do klinicznie istotnych zdarzeń sercowych.

Zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory

Zgłaszano zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF), ale nie można było ustalić związku przyczynowego z lorlatynibem. U pacjentów z czynnikami ryzyka sercowego lub stanami, które mogą wpływać na LVEF, oraz u tych, u których pojawią się istotne objawy podmiotowe lub przedmiotowe ze strony serca, należy rozważyć monitorowanie czynności serca, w tym ocenę LVEF na początku i w trakcie leczenia.

Zwiększenie aktywności lipazy i amylazy

Wystąpiło zwiększenie aktywności lipazy i amylazy; mediana czasu do wystąpienia wynosiła 169 dni (zakres 1–1755) dla lipazy i 158 dni (zakres 1–1932) dla amylazy. Ze względu na współistniejącą hipertriglicerydemię i możliwy mechanizm wewnętrzny należy wziąć pod uwagę ryzyko zapalenia trzustki. Aktywność lipazy i amylazy monitoruje się przed leczeniem, a następnie regularnie, zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.

Śródmiąższowa choroba płuc i pneumonitis

Wystąpiły ciężkie lub zagrażające życiu reakcje płucne zgodne z ILD lub pneumonitis. Każdego pacjenta z nasilającą się dusznością, kaszlem lub gorączką należy niezwłocznie zbadać, a lorlatynib wstrzymuje się lub trwale odstawia w zależności od ciężkości.

Nadciśnienie tętnicze i hiperglikemia

Ciśnienie tętnicze powinno być kontrolowane przed rozpoczęciem leczenia i sprawdzane po 2 tygodniach, a następnie co najmniej raz w miesiącu. Stężenie glukozy w surowicy na czczo ocenia się przed rozpoczęciem leczenia i monitoruje okresowo zgodnie z wytycznymi krajowymi. W obu przypadkach lorlatynib wstrzymuje się, zmniejsza dawkę lub trwale odstawia w zależności od ciężkości.

Leki wchodzące w interakcje

Silne induktory CYP3A4/5 są przeciwwskazane: po ryfampicynie u zdrowych ochotników zwiększyła się aktywność AlAT i AspAT. Należy unikać leków o wąskim indeksie terapeutycznym zależnych od CYP3A4/5, w tym hormonalnych środków antykoncepcyjnych, ponieważ lorlatynib może zmniejszać ich stężenia.

Ciąża, karmienie piersią i płodność

• Kobiety w wieku rozrodczym: powinny unikać zajścia w ciążę. W trakcie leczenia wymagana jest wysoce skuteczna niehormonalna metoda antykoncepcji, ponieważ lorlatynib może powodować, że hormonalne środki antykoncepcyjne staną się nieskuteczne. Jeśli metoda hormonalna jest nieunikniona, należy dodatkowo stosować prezerwatywę. Skuteczną antykoncepcję kontynuuje się przez co najmniej 35 dni po przyjęciu ostatniej dawki.
• Mężczyźni: ci, których partnerki są w wieku rozrodczym, muszą stosować skuteczną antykoncepcję, w tym prezerwatywę, w trakcie leczenia i przez co najmniej 14 tygodni po przyjęciu ostatniej dawki; ci, których partnerki są w ciąży, muszą stosować prezerwatywy.
• Ciąża: badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na zarodek i płód, a brak jest danych dotyczących kobiet w ciąży. Lorlatynib może powodować uszkodzenie płodu i nie jest zalecany w ciąży ani u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji.
• Karmienie piersią: nie wiadomo, czy lorlatynib i jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego, a ryzyka dla noworodków i niemowląt nie można wykluczyć. Lorlatynibu nie należy stosować podczas karmienia piersią, które przerywa się na czas leczenia i na 7 dni po przyjęciu ostatniej dawki.
• Płodność: na podstawie wyników badań nieklinicznych płodność mężczyzn może być zaburzona, a mężczyźni powinni zasięgnąć porady dotyczącej zachowania płodności przed leczeniem. Nie wiadomo, czy wpływa to na płodność kobiet.

Laktoza i sód

Tabletki zawierają laktozę (1,58 mg w tabletce 25 mg i 4,20 mg w tabletce 100 mg). Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy nie powinni przyjmować tego leku. Każda tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, to znaczy jest zasadniczo wolna od sodu.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Lorlatynib wywiera umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy zachować ostrożność, ponieważ u pacjentów mogą wystąpić zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego.

Tabletki Lorviqua nie wymagają specjalnych warunków przechowywania. Są dostarczane w blistrach z OPA/aluminium/PVC z folią aluminiową na spodzie, zawierających po 10 tabletek: opakowania po 90 tabletek (9 blistrów) dla mocy 25 mg i po 30 tabletek (3 blistry) dla mocy 100 mg; nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie. Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

3 lata. Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Wydawany wyłącznie na receptę (Rx), z ograniczonym przepisywaniem lekarskim: leczenie rozpoczyna i nadzoruje lekarz doświadczony w stosowaniu przeciwnowotworowych produktów leczniczych. Lorlatynib jest tabletką przyjmowaną w domu, dlatego jest dostarczany pacjentowi lub leczącej go klinice na receptę.